1
00:00:29,480 --> 00:00:32,280
เอิ่ม เอิ่ม

2
00:01:09,070 --> 00:01:11,870
เอิ่ม เอิ่ม

3
00:02:39,340 --> 00:02:40,340
ขอบคุณ.

4
00:03:07,100 --> 00:03:12,540
Macomb เป็นเมืองเก่าที่เหนื่อยล้า แม้กระทั่งใน
พ.ศ. 2475 เมื่อฉันรู้เรื่องนี้ครั้งแรก

5
00:03:14,360 --> 00:03:15,980
ตอนนั้นมันร้อนกว่ามาก

6
00:03:17,500 --> 00:03:20,440
ปลอกคอแข็งของผู้ชายเหี่ยวเฉาลงเก้านิ้ว
ตอนเช้า

7
00:03:21,200 --> 00:03:25,460
ผู้หญิงจะอาบน้ำก่อนเที่ยงวันหลังเที่ยง
งีบหลับสามโมง

8
00:03:25,940 --> 00:03:30,480
และในเวลาพลบค่ำก็เหมือนชาอ่อน
เค้กที่มีเปลือกน้ำrostาลของหยาดเหงื่อและรสหวาน

9
00:03:30,480 --> 00:03:31,480
แป้งฝุ่น

10
00:03:32,960 --> 00:03:35,440
หนึ่งวันมี 24 ชั่วโมง

11
00:03:36,000 --> 00:03:37,080
แต่ดูเหมือนนานกว่านั้น

12
00:03:38,380 --> 00:03:42,820
ไม่ต้องรีบร้อนเพราะมีอยู่แล้ว
ไม่มีที่จะไป ไม่มีอะไรที่จะซื้อ ไม่มีเงิน

13
00:03:42,820 --> 00:03:46,920
ด้วย แม้ว่า Maycomb County จะมีก็ตาม
เพิ่งบอกว่ามันไม่มีอะไร

14
00:03:46,920 --> 00:03:47,920
กลัวแต่กลัวตัวเอง

15
00:03:50,160 --> 00:03:52,720
ฤดูร้อนนั้น ฉันอายุได้หกขวบ

16
00:03:53,140 --> 00:03:54,280
อรุณสวัสดิ์ คุณคันนิงแฮม

17
00:03:54,960 --> 00:03:55,960
ยามเช้าค่ะคุณหญิง

18
00:03:56,720 --> 00:03:58,040
พ่อของฉันกำลังจะแต่งตัว

19
00:03:58,340 --> 00:03:59,960
คุณอยากให้ฉันโทรหาเขาแทนคุณไหม?

20
00:04:00,740 --> 00:04:03,000
ไม่ คุณหญิง ฉันไม่สนใจที่จะรบกวน ทำไม

21
00:04:20,110 --> 00:04:21,110
ฉันไม่อยากรบกวนคุณเลย

22
00:04:21,910 --> 00:04:24,570
ฉันเอาพวกนี้มาที่นี่ ฮิคโครี่ นั่นก็คือ
เพียงส่วนหนึ่งของความผูกพันของฉัน

23
00:04:24,790 --> 00:04:27,790
ฉันขอขอบคุณ ปลอกคอที่เรามี
สัปดาห์ที่แล้วอร่อยมาก

24
00:04:28,830 --> 00:04:29,830
เช้าแล้ว.

25
00:04:30,750 --> 00:04:31,750
เช้า.

26
00:04:36,550 --> 00:04:42,390
สก็อตต์ ฉันคิดว่าบางทีคราวหน้าคุณนาย
คันนิงแฮมมาแล้ว อย่าโทรมาจะดีกว่า

27
00:04:42,830 --> 00:04:45,170
ฉันคิดว่าคุณคงอยากจะขอบคุณเขา โอ้ฉัน
ทำ

28
00:04:46,070 --> 00:04:48,090
ฉันคิดว่ามันทำให้เขาอายที่จะเป็น
ขอบคุณ

29
00:04:55,340 --> 00:04:56,340
เอาของทั้งหมดนี้มาให้คุณเหรอ?

30
00:04:56,560 --> 00:05:00,780
เขาจ่ายเงินให้ฉันสำหรับงานด้านกฎหมายบางอย่างที่ฉันทำ
สำหรับเขา ทำไมเขาถึงจ่ายเงินให้คุณแบบนี้?

31
00:05:01,240 --> 00:05:03,400
นั่นเป็นวิธีเดียวที่เขาสามารถทำได้ เขาไม่มี
เงิน.

32
00:05:04,200 --> 00:05:05,200
เขายากจนเหรอ?

33
00:05:05,380 --> 00:05:06,380
ใช่.

34
00:05:08,800 --> 00:05:09,800
เรายากจนหรือเปล่า?

35
00:05:11,000 --> 00:05:12,000
เราเป็นเช่นนั้นจริงๆ

36
00:05:13,060 --> 00:05:14,680
เราจนพอ ๆ กับคันนิงแฮมเหรอ?

37
00:05:16,020 --> 00:05:17,020
ไม่ไม่อย่างแน่นอน

38
00:05:18,320 --> 00:05:19,720
คันนิงแฮมเป็นคนบ้านนอก ชาวนา

39
00:05:21,440 --> 00:05:22,800
ชนกระแทกพวกเขาอย่างแรงที่สุด

40
00:05:25,060 --> 00:05:26,380
กัลโทรหาพี่ชายของคุณ

41
00:05:27,100 --> 00:05:32,560
แอตติคัส จิมอยู่บนต้นไม้ เขาพูด
เขาจะไม่ลงมาจนกว่าคุณจะตกลง

42
00:05:32,560 --> 00:05:34,120
เล่นฟุตบอลให้กับเมธอดิสต์

43
00:05:38,660 --> 00:05:39,660
จิม.

44
00:05:42,580 --> 00:05:45,480
ลูกเอ๋ย ทำไมไม่ลงมาล่ะ
ตอนนี้คุณไปกินข้าวเช้าหรือยัง?

45
00:05:46,880 --> 00:05:48,020
แคลิฟอร์เนียก็มีของดี

46
00:05:48,520 --> 00:05:49,520
บิสกิตร้อน

47
00:05:49,600 --> 00:05:53,990
ไม่ครับ. ไม่จนกว่าคุณจะตกลงที่จะเล่น
ฟุตบอลสำหรับเมธอดิสต์ โอ้ ลูกชาย ฉัน

48
00:05:53,990 --> 00:05:56,810
ทำแบบนั้นไม่ได้ ฉันอธิบายให้คุณฟังแล้ว
แก่เกินไปที่จะออกไปที่นั่น

49
00:05:58,230 --> 00:06:00,270
เพราะฉันเป็นพ่อคนเดียวที่คุณมี

50
00:06:01,030 --> 00:06:03,410
ไม่อยากให้ฉันออกไปที่นั่นและ
ให้หัวฉันแตกไปเลยใช่ไหม?

51
00:06:03,990 --> 00:06:05,050
ฉันไม่ลงมาหรอก

52
00:06:06,870 --> 00:06:07,870
ทำมันด้วยตัวเอง

53
00:06:42,060 --> 00:06:43,060
อรุณสวัสดิ์ มอร์ตี้

54
00:06:43,100 --> 00:06:44,200
อรุณสวัสดิ์ แอตติคัส

55
00:06:44,840 --> 00:06:49,340
เขาจะไม่ยอมให้ฉันมีปืน และเขาจะ
เล่นฟุตบอลกับฉันเท่านั้น

56
00:06:49,660 --> 00:06:50,740
ไม่เคยต่อสู้

57
00:06:51,840 --> 00:06:55,720
เขาสามารถทำให้เจตจำนงของใครบางคนสุญญากาศได้
คุณไม่สามารถทำลายมันได้

58
00:06:56,500 --> 00:06:59,900
คุณนับพรของคุณและหยุด
บ่นคุณทั้งคู่

59
00:07:34,000 --> 00:07:35,900
และเธอไม่เริ่มเรียนจนกว่าจะถึงหน้าถัดไป
เดือน

60
00:07:36,960 --> 00:07:39,300
คุณดูอ่อนแอมากสำหรับการไปเซเว่น

61
00:07:39,740 --> 00:07:41,140
ฉันตัวเล็กแต่ฉันแก่แล้ว

62
00:07:42,800 --> 00:07:44,000
ผู้คนเรียกฉันว่าเดล

63
00:07:44,820 --> 00:07:46,300
ฉันมาจากเมริเดียน มิสซิสซิปปี้

64
00:07:47,020 --> 00:07:49,980
และฉันจะใช้เวลาสองสัปดาห์อยู่ข้างๆ
กับป้าสเตฟานีของฉัน

65
00:07:51,040 --> 00:07:55,360
แม่ของฉันทำงานให้กับช่างภาพใน
เมอริเดียน เธอตอบรูปภาพของฉันใน

66
00:07:55,360 --> 00:08:00,200
ประกวดเด็กสวยและคว้ารางวัลที่ 5
ดอลลาร์อยู่ เธอให้เงินไป

67
00:08:00,220 --> 00:08:02,940
และผมไปดูการแสดงภาพ 20 ครั้ง
กับเธอ

68
00:08:05,320 --> 00:08:11,560
ตายแล้ว แต่เรามีพ่อ แล้วคุณอยู่ไหน
พ่อ ฉันไม่ได้รับมัน เขาตายแล้ว

69
00:08:33,640 --> 00:08:34,679
ยินดีที่ได้รู้จักนะที่รัก

70
00:08:35,360 --> 00:08:36,360
ยินดีที่ได้รู้จัก.

71
00:08:37,200 --> 00:08:39,340
พ่อของฉันเป็นเจ้าของรถไฟ L andN

72
00:08:39,600 --> 00:08:42,840
เขาจะให้ฉันเดินเครื่องทั้งหมด
ทางไปนิวออร์ลีนส์

73
00:08:43,220 --> 00:08:44,220
เป็นอย่างนั้นเหรอ?

74
00:08:47,200 --> 00:08:49,020
เขาบอกว่าฉันสามารถเชิญใครก็ได้

75
00:08:53,820 --> 00:08:57,220
มีผู้ชายที่ใจร้ายที่สุดเท่าที่เคยมีมา
สูดลมหายใจแห่งชีวิต

76
00:09:05,520 --> 00:09:11,740
สิ่งหนึ่งที่เขามีเด็กชายชื่อบู
ที่เขาล่ามไว้กับเตียงใน

77
00:09:11,740 --> 00:09:12,740
บ้านอยู่ตรงนั้น

78
00:09:16,600 --> 00:09:17,600
มาเร็ว.

79
00:09:23,320 --> 00:09:24,500
ดูสิ เขาอาศัยอยู่ที่นั่น

80
00:09:26,040 --> 00:09:30,140
บูจะออกมาตอนกลางคืนเมื่อคุณอยู่เท่านั้น
หลับไปแล้วมืดสนิท

81
00:09:30,920 --> 00:09:32,880
เมื่อคุณตื่นขึ้นมาในเวลากลางคืนคุณจะได้ยิน
เขา

82
00:09:33,640 --> 00:09:37,560
เมื่อฉันได้ยินเขาเกาเรา
ประตูมุ้งลวดแต่เขาก็หายไปตามเวลา

83
00:09:37,560 --> 00:09:38,560
แอตติคัสมาถึงแล้ว

84
00:09:40,480 --> 00:09:41,860
สงสัยว่าเขาทำอะไรในนั้น

85
00:09:43,460 --> 00:09:44,980
สงสัยว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร

86
00:09:45,920 --> 00:09:51,780
เมื่อดูจากรอยทางของเขาแล้ว เขาก็เป็นเช่นนั้น
สูงประมาณหกฟุตครึ่ง

87
00:09:52,560 --> 00:09:56,000
เขากินกระรอกดิบและแมวทุกตัว
เขาสามารถจับได้

88
00:09:57,020 --> 00:10:00,460
มีแผลเป็นหยักยาวเป็นแนวยาว
ไปทั่วใบหน้าของเขา

89
00:10:01,240 --> 00:10:02,840
ฟันของเขามีสีเหลืองและเน่าเสีย

90
00:10:03,370 --> 00:10:06,450
ดวงตาของเขาแตกและเขาก็น้ำลายไหลที่สุด
ของเวลา

91
00:10:08,510 --> 00:10:10,190
โอ้ ฉันไม่เชื่อคุณ

92
00:10:11,570 --> 00:10:15,770
ดิล คุณมาทำอะไรที่นี่? พระเจ้าข้า
ป้าสเตฟานี คุณเกือบจะให้ฉันแล้ว

93
00:10:15,770 --> 00:10:16,589
หัวใจวาย

94
00:10:16,590 --> 00:10:19,470
ดิล ฉันไม่อยากให้คุณล้อเล่น
บ้านหลังนั้นตรงนั้น มีคนบ้าคลั่ง

95
00:10:19,470 --> 00:10:20,770
อาศัยอยู่ที่นั่น และเขาก็เป็นอันตราย

96
00:10:21,150 --> 00:10:22,150
ดู?

97
00:10:22,270 --> 00:10:26,090
ฉันแค่พยายามเตือนเขาเรื่องบู
แต่เขาจะไม่เชื่อฉัน คุณจะ

98
00:10:26,090 --> 00:10:27,550
เชื่อเขาดีกว่านะคุณดิลล์
แฮร์ริส.

99
00:10:27,930 --> 00:10:30,110
บอกเขาเกี่ยวกับเวลาที่บูพยายามทำ
ฆ่าพ่อของเขา

100
00:10:30,400 --> 00:10:33,780
วันหนึ่งฉันยืนอยู่ในสวนของฉันเมื่อ
แม่ของเขาออกมาตะโกน เขากำลังจะฆ่า

101
00:10:33,780 --> 00:10:34,780
พวกเราทุกคน

102
00:10:34,820 --> 00:10:37,860
ปรากฏว่ามีบูนั่งอยู่ในนั้น
ห้องนั่งเล่นกำลังตัดกระดาษให้เขา

103
00:10:37,860 --> 00:10:41,160
สมุดเรื่องที่สนใจ และเมื่อพ่อของเขาผ่านมา
เขาเอื้อมมือไปพร้อมกับกรรไกร

104
00:10:41,300 --> 00:10:43,840
แทงเขาที่ขาแล้วดึงเขาออกมา
และก็ไปตัดกระดาษต่อ

105
00:10:44,420 --> 00:10:49,060
พวกเขาต้องการส่งเขาไปสถานพยาบาล
แต่พ่อของเขาบอกว่าไม่ให้แรดลีย์ไป

106
00:10:49,060 --> 00:10:52,840
ลี้ภัย ดังนั้นพวกเขาจึงขังเขาไว้ใน
ชั้นใต้ดินของศาลจนถึงเขา

107
00:10:52,840 --> 00:10:55,520
ตายเพราะความชื้น และพ่อของเขาก็พามา
เขากลับบ้าน

108
00:10:56,100 --> 00:10:59,200
จนถึงทุกวันนี้เขาก็นั่งอยู่ตรงนั้น
ที่นั่นด้วยกรรไกรของเขา

109
00:10:59,740 --> 00:11:01,480
พระเจ้ารู้ว่าเขากำลังทำอะไรหรือคิดอะไรอยู่

110
00:11:05,500 --> 00:11:07,240
หก! เซเว่น!

111
00:11:08,200 --> 00:11:09,200
แปด!

112
00:11:09,560 --> 00:11:10,560
เก้า!

113
00:11:11,140 --> 00:11:12,140
สิบ!

114
00:11:16,320 --> 00:11:18,500
เอาน่า สก็อตต์! ห้าโมงแล้ว!

115
00:11:23,020 --> 00:11:24,020
คุณกำลังจะไปไหน

116
00:11:24,480 --> 00:11:25,780
ถึงเวลาพบกับแอตติคัส

117
00:11:26,480 --> 00:11:28,080
ให้ฉันเรียกคุณว่าพ่อแอตติคัส

118
00:11:28,440 --> 00:11:29,440
ก็สามารถทำเช่นนั้นได้

119
00:11:29,700 --> 00:11:30,700
ทำไมต้องดู?

120
00:11:31,160 --> 00:11:34,500
ฉันไม่รู้. เขาเพิ่งเริ่มต้นเลยทีเดียว
ตั้งแต่เขาเริ่มพูด

121
00:11:39,480 --> 00:11:40,480
หยุด.

122
00:11:40,780 --> 00:11:42,360
คุณ DuBose อยู่บนระเบียงของเธอ

123
00:11:43,320 --> 00:11:46,260
ฟังนะ ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรกับคุณ
อย่าตอบเธอกลับ

124
00:11:47,080 --> 00:11:50,820
มีปืนพกฝ่ายสัมพันธมิตรอยู่บนตักของเธอ
ใต้ผ้าคลุมไหล่ของเธอ และเธอจะฆ่าคุณ

125
00:11:50,820 --> 00:11:51,820
อย่างรวดเร็วเมื่อมองดูคุณ

126
00:11:52,360 --> 00:11:53,360
มาเร็ว.

127
00:12:30,190 --> 00:12:31,190
ภาพบ่ายนี้.

128
00:12:31,430 --> 00:12:32,970
เขาไม่บอกว่าเป็นรูปอะไร?

129
00:12:33,510 --> 00:12:35,930
พระคุณเจ้าจงดูเถิด
ดอกไม้

130
00:12:36,370 --> 00:12:38,770
คุณเคยเห็นอะไรเพิ่มเติมหรือไม่
สวยเหรอ?

131
00:12:39,470 --> 00:12:44,570
คุณโบเวส สวนที่เบลลิงกราธ
ไม่มีอะไรที่จะเปรียบเทียบกับของคุณ

132
00:12:46,090 --> 00:12:48,510
โอ้ ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะดีเท่า
ปีที่แล้ว

133
00:12:49,050 --> 00:12:54,810
โอ้ ฉันไม่สามารถเห็นด้วยกับคุณได้ ฉันคิดว่าอย่างนั้น
ลานของคุณจะเป็นที่จัดแสดง

134
00:12:54,810 --> 00:12:55,810
ของเมืองนี้

135
00:12:55,990 --> 00:12:59,210
ดีใจที่ได้พบคุณ คุณโบเวส

136
00:13:15,560 --> 00:13:22,280
ซึ่งข้าพเจ้าได้ขึ้นฝั่งด้วยแพลำแรก
และฉัน

137
00:13:22,280 --> 00:13:24,280
มีสุนัข

138
00:13:27,200 --> 00:13:31,700
แอตติคัส คุณคิดว่าบู แรดลีย์เคยไหม
เข้ามาดูที่หน้าต่างของฉันจริงๆ

139
00:13:31,700 --> 00:13:32,700
กลางคืน?

140
00:13:32,740 --> 00:13:33,880
จิมบอกว่าเขาทำ

141
00:13:34,180 --> 00:13:39,780
บ่ายนี้เมื่อเราจากไปแล้ว
บ้านของพวกเขา... ชาร์ลอตต์ ฉันบอกคุณแล้ว

142
00:13:39,780 --> 00:13:41,180
ปล่อยให้คนยากจนเหล่านั้นอยู่ตามลำพัง

143
00:13:43,180 --> 00:13:46,120
ฉันอยากให้คุณอยู่ห่างจากบ้าน
และหยุดทรมานพวกเขา

144
00:13:47,020 --> 00:13:48,020
ครับท่าน.

145
00:13:48,340 --> 00:13:50,980
ฉันคิดว่านั่นคือทั้งหมดที่อ่านเพื่อ
คืนนี้ที่รัก มันเริ่มจะสายแล้ว

146
00:13:51,300 --> 00:13:52,300
กี่โมงแล้ว?

147
00:13:53,500 --> 00:13:54,500
8 .30.

148
00:13:55,160 --> 00:13:56,400
ฉันขอดูนาฬิกาของคุณได้ไหม

149
00:14:17,100 --> 00:14:18,240
สามีที่รักของฉัน

150
00:14:20,660 --> 00:14:23,800
ฉันไม่คิดว่าจิมบอกว่านาฬิกาของเขาจะเป็นเช่นนั้น
สักวันหนึ่งจะเป็นของเขา

151
00:14:24,420 --> 00:14:25,420
ถูกต้องแล้ว

152
00:14:26,200 --> 00:14:27,200
ทำไม

153
00:14:28,580 --> 00:14:33,220
เป็นธรรมเนียมที่เด็กผู้ชายจะต้องมีของเขา
นาฬิกาของพ่อ

154
00:14:35,140 --> 00:14:36,360
คุณจะให้อะไรฉัน

155
00:14:38,880 --> 00:14:44,160
ฉันไม่รู้ว่าฉันมีอะไรอีกมาก
อันล้ำค่าที่เป็นของฉัน

156
00:14:48,240 --> 00:14:49,400
แต่มีสร้อยคอมุกอยู่

157
00:14:51,040 --> 00:14:52,940
มีแหวนที่เป็นของคุณ
แม่.

158
00:14:54,100 --> 00:14:55,320
และฉันก็ทิ้งพวกเขาไป

159
00:14:56,360 --> 00:14:57,560
และพวกเขาจะต้องเป็นของคุณ

160
00:15:42,960 --> 00:15:44,280
ตอนที่แม่เสียชีวิตฉันอายุเท่าไหร่?

161
00:15:44,860 --> 00:15:45,860
สอง.

162
00:15:46,600 --> 00:15:47,980
คุณอายุเท่าไหร่?

163
00:15:48,600 --> 00:15:49,600
หก.

164
00:15:50,400 --> 00:15:52,060
แก่อย่างฉันตอนนี้เหรอ?

165
00:15:52,460 --> 00:15:53,460
อืม-อืม

166
00:15:55,880 --> 00:15:57,240
มาม่าสวยมั้ย?

167
00:15:58,020 --> 00:15:59,020
อืม-อืม

168
00:16:00,360 --> 00:16:01,780
แม่เป็นคนดีไหม?

169
00:16:03,740 --> 00:16:04,740
อืม-อืม

170
00:16:06,720 --> 00:16:08,220
คุณรักเธอหรือเปล่า?

171
00:16:09,360 --> 00:16:10,360
ใช่.

172
00:16:30,190 --> 00:16:31,190
ยามเย็น แอตติคัส

173
00:16:31,690 --> 00:16:32,730
สวัสดีตอนเย็นคุณผู้พิพากษา

174
00:16:37,230 --> 00:16:38,730
ค่อนข้างอบอุ่นไม่ใช่เหรอ?

175
00:16:39,470 --> 00:16:40,470
ใช่แล้วจริงๆ

176
00:16:46,550 --> 00:16:47,550
นางเทย์เลอร์เป็นยังไงบ้าง?

177
00:16:48,330 --> 00:16:49,910
เธอสบายดี สบายดี ขอบคุณ

178
00:16:55,030 --> 00:16:57,090
แอตติคัส คุณเคยได้ยินเรื่องทอม โรบินสันไหม?

179
00:16:58,930 --> 00:16:59,930
ครับท่าน.

180
00:17:01,800 --> 00:17:04,079
คณะลูกขุนใหญ่จะเรียกเก็บเงิน
เขาพรุ่งนี้

181
00:17:09,900 --> 00:17:13,760
ฉันกำลังคิดที่จะแต่งตั้งคุณให้
รับเรื่องของเขา

182
00:17:17,819 --> 00:17:21,380
คุณรู้ไหม ฉันรู้ว่าคุณยุ่งมาก
ทุกวันนี้ด้วยการฝึกฝนของคุณ

183
00:17:23,020 --> 00:17:25,680
และลูก ๆ ของคุณต้องการอย่างมาก
เวลาของคุณ

184
00:17:36,750 --> 00:17:37,750
รับเรื่อง.

185
00:17:39,590 --> 00:17:42,450
พรุ่งนี้ฉันจะส่งเด็กไปหาคุณ
เมื่อการได้ยินของเขาดังขึ้น

186
00:17:46,230 --> 00:17:47,230
ถ้าอย่างนั้น.

187
00:17:48,250 --> 00:17:50,410
พรุ่งนี้เจอกันนะอากัส ครับท่าน.

188
00:17:54,210 --> 00:17:55,210
และขอขอบคุณ.

189
00:17:56,890 --> 00:17:57,890
ครับท่าน.

190
00:18:10,640 --> 00:18:15,580
ว่าคุณเป็นผีที่ยอดเยี่ยมต่อสองคน
ทอม สวิฟท์ส คุณจะไม่ไปไกลกว่านี้อีกแล้ว

191
00:18:15,580 --> 00:18:16,880
กว่าประตูของบู แรดลีย์

192
00:18:18,700 --> 00:18:19,700
ทำไม

193
00:18:22,080 --> 00:18:23,080
ได้รับมัน!

194
00:18:23,260 --> 00:18:24,260
ฉันไม่กลัวหรอก

195
00:18:24,540 --> 00:18:27,760
ฉันเดินผ่านบ้านของบู แรดลีย์ไปเกือบหมดแล้ว
ทุกวันในชีวิตของฉัน

196
00:18:28,200 --> 00:18:29,340
ฉันจะรออยู่ที่นี่ที่รัก

197
00:18:29,900 --> 00:18:31,080
เงียบไว้นะสเกาท์

198
00:18:45,200 --> 00:18:46,200
เอาล่ะ เข้าไปเลย

199
00:19:49,290 --> 00:19:51,890
ฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่ Meridian County
นาย

200
00:19:52,130 --> 00:19:53,130
ดีล แฮร์ริส.

201
00:19:54,570 --> 00:19:55,730
ฉันจะบอกคุณว่ามาทำอะไรกัน

202
00:19:56,350 --> 00:19:59,870
ลองลงไปที่ศาลดูสิ
ผู้หญิงที่พวกเขาทิ้งเอาไว้

203
00:20:00,230 --> 00:20:03,490
ป้าของฉันบอกว่ามีค้างคาวรบกวน และเขาก็
เกือบตายเพราะเชื้อรา

204
00:20:04,070 --> 00:20:07,670
มาเร็ว. ฉันพนันได้เลยว่าพวกเขามีโซ่ตรวนและ
เครื่องมือที่ใช้ทรมานพวกเขา

205
00:20:08,810 --> 00:20:09,810
มาเลย

206
00:20:12,510 --> 00:20:13,510
น้องฟิตซ์?

207
00:20:14,650 --> 00:20:15,650
ครับท่าน?

208
00:20:16,070 --> 00:20:17,730
หากคุณกำลังมองหาพ่อของคุณ ...

209
00:20:18,040 --> 00:20:21,140
เขาอยู่ในศาล ขอบคุณ
ท่าน แต่เราไม่ได้กำลังมองหา... ขอบคุณ

210
00:20:21,140 --> 00:20:22,160
คุณ คุณทาวน์เซนด์ครับ

211
00:20:24,760 --> 00:20:26,600
พ่อของคุณไปทำอะไรที่.
ศาล?

212
00:20:27,380 --> 00:20:29,560
เขาเป็นทนายความ และเขามีคดีความ

213
00:20:29,940 --> 00:20:32,160
คณะลูกขุนใหญ่กำลังเรียกเก็บเงินจากลูกค้าของเขา
วันนี้

214
00:20:32,540 --> 00:20:36,340
ฉันได้ยินบางอย่างเกี่ยวกับมันเมื่อคืนนี้
เมื่อผู้พิพากษาเทย์เลอร์เข้ามา ไปกันเลย

215
00:20:36,340 --> 00:20:37,940
ดู ไม่มีข้อตกลง

216
00:20:39,020 --> 00:20:41,080
เขาจะไม่ชอบสิ่งนั้น ไม่มีข้อตกลง

217
00:21:03,850 --> 00:21:06,550
พวกคุณยกฉันขึ้นเพื่อที่ฉันจะได้เห็นว่ามีอะไรอยู่
ดำเนินต่อไป เอาล่ะ.

218
00:21:07,130 --> 00:21:08,130
ยืนหยัดนะลูกเสือ

219
00:21:13,630 --> 00:21:14,810
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากนัก

220
00:21:16,750 --> 00:21:18,590
ผู้พิพากษาดูเหมือนเขาหลับไปแล้ว

221
00:21:22,310 --> 00:21:24,190
ฉันเห็นพ่อของคุณและชายผิวสี

222
00:21:25,550 --> 00:21:26,870
ผู้ชายผิวสี. จุ๊ๆ

223
00:21:28,350 --> 00:21:30,630
ชายผิวสีมองฉันเหมือนเขา
ร้องไห้

224
00:21:30,990 --> 00:21:33,550
และฉันเห็นเขา ฉันสงสัยว่าเขาทำอะไร
ถึง...

225
00:21:39,630 --> 00:21:44,430
รวมกันข้างหนึ่งและคนหนึ่งเก็บ
ชี้ไปที่ชายชุดเหลือง

226
00:22:10,320 --> 00:22:13,100
ลงมาเพื่อดูว่าโบไรลี่อยู่ที่ไหน
ถูกล็อค

227
00:22:13,300 --> 00:22:14,820
เขาอยากเห็นค้างคาว

228
00:22:16,800 --> 00:22:18,940
ฉันอยากให้ทุกคนกลับบ้านทันที

229
00:22:19,660 --> 00:22:20,660
ครับท่าน. วิ่งตาม..

230
00:22:42,730 --> 00:22:45,990
ฉันเสียใจจริงๆ ที่พวกเขาเลือกคุณเพื่อปกป้อง
ไอ้ดำที่ข่มขืนแม่ฉัน

231
00:22:46,390 --> 00:22:49,710
ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันไม่ฆ่าเขา
ตัวเองแทนที่จะไปหานายอำเภอ

232
00:22:50,490 --> 00:22:54,490
คุณรู้ไหม มันช่วยคุณและนายอำเภอได้
และคนเสียภาษีก็เดือดร้อนมาก

233
00:22:54,490 --> 00:22:59,650
ฉัน คุณอีเวลล์ ฉัน... เฮ้ กัปตัน
มีคนบอกฉันเมื่อกี้ว่าพวกเขา

234
00:22:59,650 --> 00:23:04,630
คิดว่าคุณเชื่อของทอม โรบินสัน
เรื่องราวอีกแล้วใช่ไหม?

235
00:23:05,890 --> 00:23:06,930
คุณรู้ไหมว่าฉันพูดอะไร?

236
00:23:09,330 --> 00:23:12,070
ฉันบอกว่าคุณผิดเพื่อน คุณทำผิด.

237
00:23:12,590 --> 00:23:14,510
คุณเพนซ์ไม่ได้เข้าร่วมทัวร์ครั้งนี้
พวกเรา

238
00:23:17,110 --> 00:23:20,410
พวกเขาก็ผิดไม่ใช่เหรอ? ฉันได้
ได้รับการแต่งตั้งให้ปกป้องทอม โรบินสัน

239
00:23:20,950 --> 00:23:23,310
ตอนนี้เขาถูกตั้งข้อหาแล้ว นั่นแหละ
ฉันตั้งใจที่จะทำ

240
00:23:24,930 --> 00:23:27,310
คุณได้ทัวร์ของเขาแล้วหรือยัง? ขอโทษนะนาย
อีเวลล์.

241
00:23:32,490 --> 00:23:34,230
คุณเป็นผู้ชายแบบไหน?

242
00:23:35,530 --> 00:23:37,170
คุณมีลูกเป็นของตัวเอง

243
00:23:58,480 --> 00:24:00,160
ฉันจะอยู่ที่นี่ที่บ้านคุณสเตฟานี
ลาน

244
00:24:00,680 --> 00:24:03,500
ไม่ต้องมาหรอก แองเจิ้ลเมย์

245
00:24:18,580 --> 00:24:19,580
คุณจะทำอย่างไร?

246
00:24:22,080 --> 00:24:26,200
ฉันจะดูแผลที่.
บ้านแรดลีย์และดูว่าเราจะได้

247
00:24:26,200 --> 00:24:27,200
บู แรดลีย์.

248
00:24:34,220 --> 00:24:35,280
ได้โปรดเถอะ ฉันกลัว

249
00:24:35,620 --> 00:24:36,620
ถ้าอย่างนั้นก็กลับบ้านไปซะถ้าคุณกลัว

250
00:24:36,920 --> 00:24:39,300
ฉันสาบานเลย สเกาท์ คุณทำตัวเหมือนเด็กผู้หญิงมากกว่า
ตลอดเวลา

251
00:24:39,580 --> 00:24:41,480
มาเร็ว. รอฉันด้วย ฉันกำลังมา.

252
00:24:48,580 --> 00:24:52,540
เราจะย้อนกลับไปและคลานใต้
รั้วลวดหนามสูงด้านหลัง

253
00:24:52,540 --> 00:24:53,540
พร้อมมาก

254
00:24:54,680 --> 00:24:56,440
ฉันไม่เชื่อว่าเราจะมองเห็นได้จาก
ที่นั่น

255
00:25:27,580 --> 00:25:28,580
มาเร็ว.

256
00:25:33,840 --> 00:25:34,840
ฉันจะช่วยคุณ.

257
00:30:25,640 --> 00:30:28,980
พวกเขาไม่เคยตีฉันเลยตั้งแต่ฉันทำได้
จำไว้และฉันวางแผนที่จะเก็บมันไว้

258
00:30:29,960 --> 00:30:32,260
งั้นฉันจะไปกับคุณ คุณ
ไม่ใช่

259
00:30:32,520 --> 00:30:34,980
คุณอยู่ที่นี่ ฉันจะกลับมาเพื่อ
คุณ.

260
00:31:20,400 --> 00:31:21,400
14

261
00:32:14,120 --> 00:32:15,120
อ่าวชีวิตออกไปจากฉัน

262
00:32:53,610 --> 00:32:55,710
MCG และ Louise พร้อมสำหรับวันแรกที่
โรงเรียน

263
00:32:56,090 --> 00:32:57,090
สการ่า?

264
00:32:58,850 --> 00:33:03,530
สการ่า? คุณจะทำอะไรกับ
เช้านี้เอง คาลเวอร์นีย์ด้วย

265
00:33:03,530 --> 00:33:04,530
เด็ก ๆ ที่โรงเรียน?

266
00:33:04,710 --> 00:33:05,710
ฉันไม่รู้.

267
00:33:05,910 --> 00:33:07,030
และนั่นคือความจริง

268
00:33:07,350 --> 00:33:09,230
ฉันกำลังคิดถึงเรื่องนั้นอยู่ตอนนี้

269
00:33:41,100 --> 00:33:42,100
เข้ามาเลยลูกเสือ

270
00:33:45,960 --> 00:33:46,960
รับประทานอาหารเช้าของคุณ

271
00:33:56,500 --> 00:33:58,600
ฉันคิดว่าชุดของคุณกำลังยิ่งใหญ่
ที่รัก

272
00:33:59,100 --> 00:34:01,320
อย่าไปดึงชุดนั้นนะ
ลูกเสือ

273
00:34:01,920 --> 00:34:04,480
คุณต้องการที่จะมีรอยย่นทั้งหมดก่อน
คุณยังไปโรงเรียนไหม?

274
00:34:06,320 --> 00:34:09,900
ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมฉันต้องสวม
ชุดเก่าสาป

275
00:34:11,070 --> 00:34:12,710
คุณจะคุ้นเคยกับมัน ฉันพร้อมแล้ว

276
00:34:13,010 --> 00:34:14,010
โอ้จิม

277
00:34:14,449 --> 00:34:15,449
จิม.

278
00:34:16,909 --> 00:34:18,949
อีกครึ่งชั่วโมงก่อนโรงเรียนเริ่ม

279
00:34:21,130 --> 00:34:22,130
นั่งลงเลย

280
00:34:22,290 --> 00:34:23,290
รอพี่สาวก่อนนะ

281
00:34:27,570 --> 00:34:28,650
รีบไปกันเถอะสเกาท์

282
00:34:29,670 --> 00:34:30,770
ฉันกำลังพยายามที่จะ.

283
00:34:31,909 --> 00:34:32,909
เอาล่ะ มาเลย

284
00:34:33,170 --> 00:34:34,270
มันเป็นวันแรกของคุณ

285
00:36:05,870 --> 00:36:06,870
จะไม่ต่อสู้กับคุณอีกต่อไป

286
00:36:10,810 --> 00:36:12,850
ฉันหวังว่านั่นจะเป็นอาหารเย็นที่คุณชอบ

287
00:36:14,150 --> 00:36:15,150
ครับท่าน.

288
00:36:15,190 --> 00:36:17,110
ฉันไม่รู้ว่าฉันได้ดอกกุหลาบเมื่อไร

289
00:36:17,830 --> 00:36:20,990
เรามีกระรอกและกระต่าย
เมื่อเร็ว ๆ นี้

290
00:36:22,550 --> 00:36:26,470
ฉันกับพ่อไปล่าสัตว์โดยไม่จำเป็น
เวลา.

291
00:36:26,950 --> 00:36:28,250
คุณมีปืนเป็นของตัวเองเหรอ?

292
00:36:38,700 --> 00:36:39,538
แน่นอนลูกชาย

293
00:36:39,540 --> 00:36:42,800
แคล คุณจะเอาจานน้ำเชื่อมมาไหม
ได้โปรด?

294
00:36:43,280 --> 00:36:44,280
ครับท่าน.

295
00:36:45,060 --> 00:36:47,460
คุณอายุเท่าไหร่เมื่อคุณมีครั้งแรก
ปืนอัลบัส?

296
00:36:48,860 --> 00:36:49,860
สิบสามหรือสิบสี่

297
00:36:52,900 --> 00:36:55,720
ฉันจำได้ตอนที่พ่อให้ฉันสิ่งนั้น
ปืน

298
00:36:57,120 --> 00:36:59,600
เขาบอกฉันว่าฉันไม่ควรชี้ไปที่
อะไรก็ตามในบ้าน

299
00:37:01,040 --> 00:37:03,700
และว่าเขาอยากจะยิงใส่กระป๋องมากกว่า
ในสวนหลังบ้าน

300
00:37:05,840 --> 00:37:09,520
แต่เขาบอกว่าไม่ช้าก็เร็วเขา
น่าจะเป็นสิ่งล่อใจที่จะติดตาม

301
00:37:09,520 --> 00:37:10,520
จะมากเกินไป

302
00:37:12,300 --> 00:37:16,660
และฉันสามารถยิงนกบลูเจย์ได้ทั้งหมด
ฉันต้องการถ้าฉันสามารถตีพวกเขาได้

303
00:37:17,760 --> 00:37:20,980
แต่จำไว้ว่าการฆ่าคนเป็นบาป
กระเต็น

304
00:37:21,900 --> 00:37:22,900
ทำไม

305
00:37:23,940 --> 00:37:29,040
ฉันคิดว่าเพราะกระเต็น
อย่าทำอะไรนอกจากทำเพลงให้เรา

306
00:37:29,040 --> 00:37:30,040
เพลิดเพลิน

307
00:37:32,620 --> 00:37:33,860
สวนของคนเท่านั้น

308
00:37:34,620 --> 00:37:36,420
ไม่มีตาข่ายในเปลข้าวโพด

309
00:37:37,840 --> 00:37:41,240
พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลยแต่แค่ร้องเพลง
ใจของพวกเขาออกมาเพื่อเรา

310
00:37:44,180 --> 00:37:45,420
คุณไปโรงเรียนเป็นยังไงบ้าง สก็อตต์?

311
00:37:46,920 --> 00:37:47,920
เอาล่ะ.

312
00:37:49,440 --> 00:37:51,140
ขอบคุณนะแคล นั่นสำหรับวอลเตอร์

313
00:38:26,640 --> 00:38:27,640
ฉันอยากคุยกับคุณ

314
00:38:36,840 --> 00:38:38,220
เด็กคนนั้นคือบริษัทของคุณ

315
00:38:38,760 --> 00:38:41,760
และถ้าเขาอยากกินจนหมดนั้น
ผ้าปูโต๊ะคุณปล่อยให้เขาได้ยินไหม?

316
00:38:42,600 --> 00:38:46,140
และถ้าทำตัวไม่เหมาะจะกินแบบนั้น
เพื่อน ๆ คุณสามารถนั่งทานอาหารที่นี่ได้

317
00:38:46,140 --> 00:38:47,140
ห้องครัว

318
00:39:06,670 --> 00:39:07,670
ได้เข้ามาหาคุณแล้ว

319
00:39:07,870 --> 00:39:09,850
ไม่ ไม่

320
00:39:14,010 --> 00:39:16,850
ไม่ใช่เพราะฉันจะไม่กลับไปโรงเรียน
อีกต่อไป

321
00:39:17,410 --> 00:39:19,510
อ่า สเกาท์ นี่แค่วันแรกนะ

322
00:39:19,890 --> 00:39:22,050
ฉันไม่สนใจ ทุกอย่างผิดพลาด

323
00:39:22,830 --> 00:39:27,850
อาจารย์โกรธฉันเหมือนปีศาจและ
บอกว่าคุณกำลังสอนให้ฉันอ่านทั้งหมด

324
00:39:27,850 --> 00:39:33,630
ผิดและหยุดมัน แล้วทำท่าเหมือนก
โง่เขลาและพยายามมอบวอลเตอร์ คันนิงแฮมให้

325
00:39:33,630 --> 00:39:38,030
หนึ่งในสี่เมื่อทุกคนรู้
คันนิงแฮม... จะไม่เอาอะไรไปจาก

326
00:39:38,670 --> 00:39:40,690
คนโง่คนใดสามารถบอกเธอแบบนั้นได้

327
00:39:41,210 --> 00:39:46,110
บางทีเธออาจจะแค่กังวล หลังจากนั้น
ทั้งหมดนี้เป็นวันแรกของเธอเช่นกันในการสอน

328
00:39:46,110 --> 00:39:47,710
โรงเรียนและเป็นคนใหม่ที่นี่

329
00:39:48,070 --> 00:39:50,990
โอ้อัลบัส ตอนนี้รอสักครู่

330
00:39:54,190 --> 00:39:58,530
คุณเพิ่งเรียนรู้เคล็ดลับเดียว Scout
คุณเข้ากับทุกคนได้ดีขึ้นมาก

331
00:39:58,530 --> 00:39:59,530
ของผู้คน

332
00:39:59,690 --> 00:40:04,290
คุณไม่เคยเข้าใจใครเลยจริงๆ
จนกว่าคุณจะพิจารณาสิ่งต่าง ๆ ตามประเด็นของเขา

333
00:40:04,290 --> 00:40:05,290
ดู

334
00:40:06,960 --> 00:40:10,820
จนกระทั่งคุณปีนเข้าไปในผิวหนังของเขาและ
เดินไปรอบๆ ในนั้น

335
00:40:11,380 --> 00:40:15,080
แต่ถ้าฉันเรียนต่อเขาก็ทำไม่ได้
เคยอ่านอีกต่อไป

336
00:40:19,840 --> 00:40:24,720
คุณรู้ไหมว่าการประนีประนอมคืออะไร?

337
00:40:26,960 --> 00:40:28,020
ขึ้นอยู่กับกฎหมาย?

338
00:40:30,740 --> 00:40:32,920
เอ่อไม่มี

339
00:40:33,560 --> 00:40:34,560
มันเป็นข้อตกลง

340
00:40:34,970 --> 00:40:36,390
บรรลุได้โดยความยินยอมร่วมกัน

341
00:40:38,070 --> 00:40:41,570
ต่อไปนี้เป็นวิธีการทำงาน

342
00:40:44,470 --> 00:40:47,810
คุณยอมรับความจำเป็นของการไป
โรงเรียน

343
00:40:49,910 --> 00:40:55,510
เราก็จะอ่านต่อเหมือนกัน
ทุกคืนเหมือนเช่นเคย

344
00:40:58,890 --> 00:41:00,010
นั่นเป็นการต่อรองราคาหรือไม่?

345
00:41:03,430 --> 00:41:09,460
พวกเขาแค่... ดูเหมือนจะไม่มีใครเลย
หรืออะไรก็ตามที่แอตติคัสไม่สามารถอธิบายได้

346
00:41:10,640 --> 00:41:13,860
แม้ว่าจะไม่ใช่พรสวรรค์ก็ตาม
ปลุกเร้าความชื่นชมของเราคนใดคนหนึ่ง

347
00:41:13,860 --> 00:41:17,020
เพื่อนราศีเมถุนต้องยอมรับว่าเขาเท่มาก
ดีที่

348
00:41:18,060 --> 00:41:21,480
แต่นั่นคือทั้งหมดที่เขาทำได้ดี พวกเรา
คิด

349
00:41:35,799 --> 00:41:37,580
กัล จิม เข้ามาข้างในสิ

350
00:41:39,100 --> 00:41:40,460
เอาล่ะ เอาล่ะ เข้าไปเลย

351
00:41:49,700 --> 00:41:51,580
คุณฟินช์ นี่แคล

352
00:41:51,800 --> 00:41:54,300
ฉันสาบานต่อพระเจ้า มีสุนัขบ้าล้มอยู่
ถนนชิ้นหนึ่ง

353
00:41:54,800 --> 00:41:55,820
เขากำลังมาทางนี้..

354
00:42:16,300 --> 00:42:17,580
ข้างในนะลูกชาย ให้เขาอยู่ในนั้นแคล

355
00:42:19,840 --> 00:42:24,800
เขาอยู่ในระยะ พาเขาไป คุณฟินช์

356
00:42:25,220 --> 00:42:27,460
โอ้ ไม่นะ คุณเทต เขายิงไม่ได้

357
00:42:27,700 --> 00:42:31,100
อย่าเสียเวลานะฮิค เพื่อเห็นแก่พระเจ้า
คุณฟินช์ เขาต้องถูกฆ่าแน่

358
00:42:31,100 --> 00:42:33,180
ออกไปก่อนที่เขาจะเริ่มวิ่ง ดูสิ
เขาอยู่ที่ไหน

359
00:42:33,480 --> 00:42:36,700
ฉันยิงได้ไม่ดีนัก แล้วคุณก็รู้
มัน. ฉันไม่ได้ยิงปืนมาหลายปีแล้ว

360
00:42:37,060 --> 00:42:39,060
ฉันรู้สึกสบายใจมากถ้าคุณ
ทำตอนนี้

361
00:43:34,060 --> 00:43:36,900
ของสุนัขตัวนั้น เข้าใจไหม? เขาก็แค่
อันตรายราวกับตายทั้งเป็น

362
00:43:37,120 --> 00:43:38,120
ใช่.

363
00:43:40,360 --> 00:43:42,000
แอตติคัส? ใช่ไหมลูกชาย?

364
00:43:46,480 --> 00:43:48,260
ไม่มีอะไร. เกิดอะไรขึ้นเด็ก?

365
00:43:49,080 --> 00:43:52,420
คุณพูดไม่ได้เหรอ? คุณไม่รู้ของคุณเหรอ
พ่อเป็นคนยิงที่ดีที่สุดในเคาน์ตีนี้เหรอ?

366
00:43:52,420 --> 00:43:53,420
เงียบ ห่า

367
00:43:54,200 --> 00:43:55,280
กลับเมืองกันเถอะ

368
00:43:55,780 --> 00:43:57,440
จำไว้ตอนนี้อย่าไปใกล้สุนัขตัวนั้น

369
00:43:57,840 --> 00:43:58,840
ครับท่าน.

370
00:44:00,520 --> 00:44:02,480
ฉันจะส่งเดโบออกไปรับทันที
เขาขึ้น

371
00:44:30,380 --> 00:44:32,000
หากคุณต้องการธุรกิจคุณก็จะทำ
เหนื่อย

372
00:44:32,300 --> 00:44:34,620
โอ้ไม่ใช่ฉัน ฉันจะไม่เหนื่อย

373
00:44:35,040 --> 00:44:39,440
สัญญาว่าจะอยู่ในรถในขณะที่ฉัน
เข้าไปคุยกับเฮเลน โรบินสัน

374
00:44:39,680 --> 00:44:42,700
อืม-อืม และไม่จู้จี้ฉันเกี่ยวกับการจากไปถ้า
คุณคงเหนื่อย

375
00:44:42,940 --> 00:44:44,480
เอาล่ะ ปีนเข้าไปเลย

376
00:44:53,520 --> 00:44:54,700
เฮเลน โรบินสันคือใคร?

377
00:44:55,200 --> 00:44:56,880
เธอเป็นภรรยาของชายที่ฉันกำลังปกป้อง

378
00:45:21,100 --> 00:45:22,100
ตอนเย็น คุณฟินช์

379
00:45:22,660 --> 00:45:26,380
ฉันมาเพื่อเล่าให้ฟังเกี่ยวกับการมาเยี่ยมของฉัน
ไปที่สวนสาธารณะ ใช่แล้ว คุณฟินช์ และฉันก็

380
00:45:26,380 --> 00:45:28,540
เพื่อทราบว่ามีการเลื่อนการ
ทดลองใช้

381
00:45:29,240 --> 00:45:31,100
ให้โอกาสผมได้เย็นลงบ้าง

382
00:46:03,240 --> 00:46:04,780
จะบอกพ่อให้ออกมามั้ย.
ที่นี่ ได้โปรด?

383
00:46:55,210 --> 00:46:56,590
คุณคนรักนิโกร

384
00:47:15,590 --> 00:47:18,430
ไม่ต้องกลัวเขาหรอกลูก
เขาเป็นคนหน้าซื่อใจคดไปหมด

385
00:47:49,160 --> 00:47:50,880
มีสิ่งที่น่าเกลียดมากมายในนี้
โลกลูกชาย

386
00:47:52,560 --> 00:47:54,360
ฉันหวังว่าฉันจะเก็บพวกเขาทั้งหมดให้ห่างจาก
คุณ.

387
00:47:58,060 --> 00:47:59,060
นั่นไม่เคยเป็นไปได้

388
00:48:02,140 --> 00:48:06,220
ตอนนี้ คุณรอจนกว่าฉันจะพาลูกเสือเข้านอน
ฉันจะขับรถไปส่งคุณที่บ้าน ครับท่าน.

389
00:48:23,530 --> 00:48:25,430
อยู่ที่นี่กับสเกาต์ จนกว่าฉันจะได้ตัวแคล
บ้าน?

390
00:48:25,690 --> 00:48:26,690
ไม่ครับ.

391
00:48:27,110 --> 00:48:28,110
ไนท์, จิม.

392
00:48:28,310 --> 00:48:29,310
ไนท์, แคล.

393
00:51:01,320 --> 00:51:05,660
แอตติคัสสัญญากับฉันว่าเขาจะสวมฉัน
ถ้าเขาเคยได้ยินเรื่องที่ฉันทะเลาะกัน

394
00:51:05,660 --> 00:51:06,660
อีกต่อไป.

395
00:51:06,980 --> 00:51:10,120
ฉันแก่เกินไปและใหญ่เกินไปสำหรับเรื่องแบบนี้
สิ่งที่เป็นเด็ก

396
00:51:10,440 --> 00:51:14,420
และยิ่งฉันเรียนรู้ที่จะยึดมั่นได้เร็วเท่าไร
จะดีกว่าทุกคน

397
00:51:15,780 --> 00:51:16,920
ไม่นานฉันก็ลืมไป

398
00:51:19,220 --> 00:51:21,260
Cecil Jacobs ทำให้ฉันลืม

399
00:51:25,260 --> 00:51:26,360
อะไรนะสกอตต์?

400
00:51:33,100 --> 00:51:34,100
คุณปกป้องพวกนิโกร

401
00:51:37,280 --> 00:51:38,480
อย่าพูดว่านิโกรนะสเกาท์

402
00:51:38,860 --> 00:51:41,520
ฉันไม่ได้พูดมัน เซซิล จาคอบส์ ทำได้

403
00:51:42,080 --> 00:51:43,600
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องต่อสู้กับเขา

404
00:51:44,220 --> 00:51:46,820
ลูกเสือ ฉันไม่อยากให้คุณทะเลาะกัน

405
00:51:47,560 --> 00:51:51,260
ฉันต้องทำ, แอตติคัส ฉันไม่สนใจว่าอะไร
เหตุผลก็คือ

406
00:51:52,060 --> 00:51:53,960
ฉันห้ามไม่ให้คุณทะเลาะกัน

407
00:51:55,120 --> 00:51:56,120
ใช่.

408
00:52:03,820 --> 00:52:07,000
ฉันแค่ปกป้องพวกนิโกร ทอม
โรบินสัน.

409
00:52:08,520 --> 00:52:14,620
ลูกเสือ มีบางอย่างที่
คุณยังโตพอที่จะเข้าใจเพียงเท่านั้น

410
00:52:14,620 --> 00:52:15,620
ยัง

411
00:52:17,140 --> 00:52:24,000
มีการพูดคุยกันอย่างโด่งดังไปทั่วเมือง
ถึงผลที่ฉันไม่ควรทำอะไรมาก

412
00:52:24,000 --> 00:52:25,200
เกี่ยวกับการปกป้องผู้ชายคนนี้

413
00:52:28,720 --> 00:52:32,480
ถ้าคุณไม่ควรปกป้องเขาล่ะก็
ทำไมคุณถึงทำมัน?

414
00:52:38,960 --> 00:52:39,960
เหตุผลหลายประการ

415
00:52:42,320 --> 00:52:46,620
สิ่งสำคัญคือถ้าฉันไม่ทำฉันก็
ไม่สามารถเงยหน้าขึ้นในเมืองได้

416
00:52:48,840 --> 00:52:53,540
ฉันไม่สามารถแม้แต่จะบอกคุณหรือจิมไม่ให้ทำ
ทำบางสิ่งบางอย่างอีกครั้ง

417
00:52:58,460 --> 00:53:04,960
คุณจะได้ยินคำพูดที่น่ารังเกียจ
เกี่ยวกับเรื่องนี้ในโรงเรียน

418
00:53:06,400 --> 00:53:08,020
แต่ฉันอยากให้คุณสัญญากับฉัน

419
00:53:08,910 --> 00:53:09,910
สิ่งหนึ่ง.

420
00:53:10,930 --> 00:53:13,450
ว่าคุณจะไม่ทะเลาะกันเรื่องนั้น

421
00:53:14,090 --> 00:53:16,230
ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไรกับคุณก็ตาม

422
00:53:23,410 --> 00:53:24,410
ใช่.

423
00:53:44,110 --> 00:53:45,150
กำลังศึกษาเกี่ยวกับพวกเขาในโรงเรียน

424
00:53:45,690 --> 00:53:49,370
ครูบอกว่าเราจะไม่อยู่ที่ไหน
โดยไม่มีพวกเขา พูดอย่างนั้น.

425
00:53:50,450 --> 00:53:51,450
แหล่งกำเนิดของอารยธรรม

426
00:53:52,190 --> 00:53:54,310
พวกเขาคิดค้นการดองศพในกระดาษชำระ

427
00:53:57,570 --> 00:53:58,730
นั่นผิดนะสเกาท์

428
00:54:02,170 --> 00:54:03,670
อันนี้.

429
00:54:05,730 --> 00:54:06,730
ดูสิจิม

430
00:54:24,720 --> 00:54:26,660
อยู่ตรงหน้าคิ้วของเขาเหมือน
คุณทำ.

431
00:54:28,180 --> 00:54:29,980
ใช่ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ไว้หน้าม้าเหมือนคุณ

432
00:55:29,060 --> 00:55:30,060
คุณตื่นหรือยัง?

433
00:55:30,460 --> 00:55:31,460
กลับไปนอนซะ

434
00:55:31,700 --> 00:55:33,080
ฉันไม่สามารถไปนอนได้

435
00:55:34,180 --> 00:55:35,180
กลับไปนอนซะ

436
00:55:36,980 --> 00:55:38,180
คุณได้อะไรมาในกล่อง?

437
00:55:39,380 --> 00:55:40,580
ไม่มีอะไร. กลับไปนอนซะ

438
00:55:58,380 --> 00:56:01,260
ถ้าฉันแสดงให้คุณเห็น คุณจะสาบานและไม่ทำเลย
บอกใครไหม?

439
00:56:02,440 --> 00:56:03,440
ฉันสาบาน

440
00:56:04,860 --> 00:56:05,860
ข้ามหัวใจของคุณ

441
00:56:28,810 --> 00:56:29,810
ทั้งหมดนี้

442
00:56:30,110 --> 00:56:31,850
และพวกมันก็ไม่ใช่ต้นไม้เก่าแก่ทั้งหมด

443
00:56:32,070 --> 00:56:33,150
ในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน

444
00:56:36,250 --> 00:56:37,250
คุณรู้ไหม

445
00:56:41,270 --> 00:56:45,050
พวกเขาเคยมอบรางวัลเหล่านี้ในโรงเรียนให้
ผู้ชนะการสะกดคำก่อนที่เราจะเกิด

446
00:56:47,010 --> 00:56:50,190
และอีกครั้งฉันก็พบสิ่งนี้

447
00:57:21,040 --> 00:57:22,040
ระวัง.

448
00:57:24,100 --> 00:57:27,660
คุณรู้ไหม มีอย่างอื่นที่ฉันไม่เคยบอก
คุณเกี่ยวกับคืนนั้นที่ฉันกลับไป

449
00:57:27,660 --> 00:57:28,660
บ้านแรดลีย์.

450
00:57:28,820 --> 00:57:32,040
อย่างอื่นเหรอ? คุณไม่เคยบอกฉัน
อะไรก็ตามเกี่ยวกับคืนนั้น

451
00:57:33,540 --> 00:57:38,060
คุณรู้ไหมว่าครั้งแรกเมื่อฉันเป็น
ออกไปจากกางเกงของฉันเหรอ?

452
00:57:38,480 --> 00:57:39,480
เอ่อ-ฮะ

453
00:57:39,840 --> 00:57:41,340
พวกเขาทั้งหมดยุ่งวุ่นวาย

454
00:57:42,060 --> 00:57:43,280
และฉันก็ปล่อยพวกมันไปไม่ได้

455
00:57:45,560 --> 00:57:48,480
แต่พอผมกลับไป...

456
00:57:49,900 --> 00:57:51,400
พวกเขาถูกพับข้ามรั้ว

457
00:57:53,320 --> 00:57:55,300
เหมือนกับว่าพวกเขากำลังรอฉันอยู่

458
00:58:02,980 --> 00:58:08,520
คงอีกนานก่อนที่เจมและ
ฉันพูดถึงบูอีกแล้ว

459
00:58:11,720 --> 00:58:17,220
ในที่สุดโรงเรียนก็เลิก และฤดูร้อนก็มาถึง
และดิลล์ก็เช่นกัน

460
00:58:20,040 --> 00:58:21,620
แม่ คุณตื่นเช้าและสดใสมาก

461
00:58:22,660 --> 00:58:24,140
โอ้ ฉันตื่นตั้งแต่ตีสี่แล้ว

462
00:58:24,560 --> 00:58:25,560
สี่?

463
00:58:26,220 --> 00:58:29,440
โอ้ ใช่ ฉันตื่นตอนตีสี่เสมอ มัน
ในเลือดของฉัน

464
00:58:30,220 --> 00:58:33,540
คุณจะเห็นไหมว่าพ่อของฉันเป็นพนักงานรถไฟ
จนกระทั่งเขาร่ำรวย

465
00:58:33,960 --> 00:58:35,180
ตอนนี้เขาขับเครื่องบิน

466
00:58:36,160 --> 00:58:40,180
วันหนึ่งเขาจะไป
ถลาลงมาที่นี่แล้วสร้างมันขึ้นมา เลือกฉันสิ

467
00:58:40,180 --> 00:58:41,220
และพาฉันไปเที่ยว

468
00:58:51,850 --> 00:58:52,890
ในรถกับนายอำเภอเทตเหรอ?

469
00:58:53,290 --> 00:58:54,530
ทอม โรบินสัน ลูกชาย

470
00:58:56,330 --> 00:58:57,330
เขาอยู่ที่ไหน?

471
00:58:58,010 --> 00:58:59,530
ในคุกแอบบอตส์วิลล์

472
00:59:01,450 --> 00:59:02,450
ทำไม

473
00:59:02,710 --> 00:59:04,630
นายอำเภอคิดว่าเขาจะปลอดภัยกว่าที่นั่น

474
00:59:05,470 --> 00:59:09,930
พวกเขาจะพาเขากลับมาที่นี่คืนนี้
เพราะการพิจารณาคดีของเขาคือพรุ่งนี้

475
00:59:28,940 --> 00:59:29,899
สวัสดีตอนเย็นนะเฮค

476
00:59:29,900 --> 00:59:30,900
ยามเย็นครับคุณปลา

477
00:59:32,580 --> 00:59:33,580
เข้ามา..

478
00:59:38,900 --> 00:59:42,260
มีข่าวแพร่สะพัดไปทั่วมณฑล
เกี่ยวกับการพาทอม โรเบิร์ตสันกลับมา

479
00:59:42,260 --> 00:59:43,260
คุก

480
00:59:43,680 --> 00:59:47,700
ฉันได้ยินมาว่าอาจมีปัญหาเกิดขึ้น
รวมตัวกันที่ Old Sarum

481
00:59:58,990 --> 01:00:01,310
ถ้าฉันต้องการให้คุณอยู่ที่นี่คืนนี้ ฉันก็ทำได้
คุณทำมันเหรอ?

482
01:00:01,970 --> 01:00:02,970
ใช่ครับ ผมทำได้

483
01:00:03,170 --> 01:00:04,170
ขอบคุณ

484
01:00:10,970 --> 01:00:12,710
ฉันคิดว่าคุณควรอยู่ต่อไปดีกว่า

485
01:00:14,390 --> 01:00:15,390
ครับท่าน.

486
01:00:51,340 --> 01:00:54,040
เกิดอะไรขึ้น?

487
01:01:20,400 --> 01:01:21,480
ดูสิ เขาอยู่นั่นแล้ว ที่นั่น.

488
01:01:26,020 --> 01:01:26,698
ไม่ ข้าม

489
01:01:26,700 --> 01:01:27,700
อย่าไปหาเขา

490
01:01:27,800 --> 01:01:28,880
เขาอาจจะไม่ได้ชอบคุณ

491
01:01:30,540 --> 01:01:33,780
ฉันแค่อยากจะดูว่าเขาอยู่ที่ไหนและ
เขากำลังทำอะไรอยู่

492
01:01:35,700 --> 01:01:37,260
เขาไม่เป็นไร กลับบ้านกันเถอะ

493
01:01:37,820 --> 01:01:38,820
มาเร็ว.

494
01:02:37,070 --> 01:02:38,310
เขาอยู่ในนั้น คุณฟินช์?

495
01:02:38,970 --> 01:02:39,970
เขาเป็น.

496
01:02:41,290 --> 01:02:42,290
เขาหลับแล้ว.

497
01:02:43,130 --> 01:02:44,130
อย่าปลุกเขา

498
01:02:44,950 --> 01:02:46,250
คุณก็รู้ว่าเราต้องการอะไร

499
01:02:49,530 --> 01:02:51,650
ออกไปจากประตูนั้นซะ คุณฟินช์

500
01:02:55,030 --> 01:02:56,030
วอลเตอร์.

501
01:02:58,710 --> 01:03:01,250
ฉันคิดว่าคุณควรเลี้ยวขวา
และกลับบ้าน

502
01:03:02,490 --> 01:03:04,230
เฮ้า เททอยู่แถวๆ นี้ ที่ไหนสักแห่ง

503
01:03:04,550 --> 01:03:05,550
ไม่เขาไม่ได้

504
01:03:06,700 --> 01:03:10,300
กลุ่มของเขากำลังไล่ล่าคนแก่ขนาดนั้น
พิธีตามหาพวกเรา เรารู้ว่าเขาคืออะไร

505
01:03:10,460 --> 01:03:11,780
ดังนั้นเราจึงมาทางนี้

506
01:03:12,060 --> 01:03:14,080
ใช่แล้ว คุณไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลย
นั่นใช่คุณหรือเปล่า คุณพินช์?

507
01:03:14,640 --> 01:03:15,640
ฉันคิดเกี่ยวกับมัน

508
01:03:15,960 --> 01:03:17,240
ฉันไม่เห็นแอตติคัส

509
01:03:17,680 --> 01:03:20,600
นั่นทำให้สิ่งต่างๆ เปลี่ยนไปนะลูกชาย

510
01:03:21,120 --> 01:03:22,120
แอตติคัส!

511
01:03:24,160 --> 01:03:25,160
เฮ้

512
01:03:26,960 --> 01:03:27,960
แอตติคัส

513
01:03:28,340 --> 01:03:29,340
จิม กลับบ้าน

514
01:03:29,460 --> 01:03:31,080
และพาลูกเสือและแดริลกลับบ้านกับคุณ

515
01:03:33,680 --> 01:03:34,980
ลูกชายฉันบอกว่ากลับบ้าน

516
01:03:36,290 --> 01:03:37,290
ไม่ครับ.

517
01:03:38,890 --> 01:03:39,950
ฉันจะไปส่งเขาที่บ้าน

518
01:03:40,270 --> 01:03:42,050
อย่าทำทัชดาวน์! ปล่อยเขาไป!

519
01:03:42,430 --> 01:03:43,430
ปล่อยเขาไป!

520
01:03:43,730 --> 01:03:44,950
ฉันไม่ทำทัชดาวน์

521
01:03:48,230 --> 01:03:49,990
จะไม่มีใครทำจิมแบบนั้นออกไปหรอก

522
01:03:52,970 --> 01:03:54,430
เอาล่ะ คุณพาเขาออกไปจากที่นี่ คุณฟินช์

523
01:03:59,090 --> 01:04:00,510
จิม ฉันอยากให้คุณออกไปเถอะ

524
01:04:02,270 --> 01:04:03,270
ไม่ครับ. จิม?

525
01:04:04,770 --> 01:04:06,140
ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันไม่...ไป

526
01:04:08,320 --> 01:04:09,620
เฮ้ คุณคันนิงแฮม

527
01:04:12,940 --> 01:04:14,620
ฉันพูดว่า เฮ้ คุณคันนิงแฮม

528
01:04:15,120 --> 01:04:16,560
การกักขังของคุณเป็นยังไงบ้าง?

529
01:04:20,580 --> 01:04:22,460
คุณจำฉันไม่ได้ คุณคันนิงแฮม?

530
01:04:24,280 --> 01:04:25,820
ฉันชื่อฌอง หลุยส์ ฟินช์

531
01:04:28,900 --> 01:04:31,460
คุณนำถั่วเขียวผมมาให้เราบ้าง
เช้าตรู่

532
01:04:38,960 --> 01:04:39,960
ขอบคุณ

533
01:04:40,900 --> 01:04:42,420
ฉันไปโรงเรียนกับลูกชายของคุณ

534
01:04:42,800 --> 01:04:44,380
ฉันไปโรงเรียนกับวอลเตอร์

535
01:04:45,360 --> 01:04:46,360
เขาเป็นเด็กดี

536
01:04:46,960 --> 01:04:49,020
บอกเขาจ่ายเงินให้ฉันใช่ไหม?

537
01:04:50,400 --> 01:04:52,000
คุณรู้อะไรบางอย่างคุณคันนิงแฮม?

538
01:04:53,220 --> 01:04:54,220
ทั้งหมดไม่ดี

539
01:04:55,140 --> 01:04:56,140
ทั้งหมด.

540
01:05:04,460 --> 01:05:09,050
แอตติคัส ฉันแค่กำลังพูดกับคุณนาย
คันนิงแฮมทั้งหมดนั้น... แย่มาก

541
01:05:09,570 --> 01:05:10,870
แต่ไม่ต้องกังวล

542
01:05:11,570 --> 01:05:13,170
ใช้เวลานานในบางครั้ง

543
01:05:16,670 --> 01:05:17,670
เกิดอะไรขึ้น?

544
01:05:25,930 --> 01:05:28,090
ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณคันนิงแฮม

545
01:05:33,470 --> 01:05:35,030
ไม่มีอะไรเสียหายนะสาวน้อย

546
01:05:39,630 --> 01:05:40,930
ฉันจะบอกวอลเตอร์ว่าคุณพูดว่าเฮ้

547
01:05:42,470 --> 01:05:43,510
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ

548
01:05:46,030 --> 01:05:47,030
ไปกันเถอะเด็กๆ

549
01:06:59,760 --> 01:07:00,760
ฉันจะไม่รบกวน

550
01:07:41,800 --> 01:07:43,220
อะไรก็เกิดขึ้นได้ในเมืองนี้

551
01:08:03,760 --> 01:08:05,800
ยอดเยี่ยม. แค่ไม่รู้

552
01:08:12,330 --> 01:08:13,330
คุณแซคส์ คุณจะขึ้นไปชั้นบนเหรอ?

553
01:08:14,250 --> 01:08:15,270
ใช่แล้ว.

554
01:09:22,030 --> 01:09:28,990
วันที่ 21 สิงหาคม ฉันเพิ่งจะจากไป
สำนักงานที่จะกลับบ้านเมื่อบ๊อบนายอีเวลล์

555
01:09:28,990 --> 01:09:29,990
ใน

556
01:09:30,689 --> 01:09:36,149
เขาตื่นเต้นมาก และเขาก็บอกให้ไป
ไปที่บ้านของเขาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

557
01:09:36,149 --> 01:09:37,270
ลูกสาวของเขาถูกข่มขืน

558
01:09:38,410 --> 01:09:41,130
ฉันขึ้นรถแล้วออกไปที่นั่นเหมือน
เร็วที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้

559
01:09:42,790 --> 01:09:44,189
เธอถูกทุบตีได้ค่อนข้างดี

560
01:09:45,830 --> 01:09:49,029
ฉันถามเธอว่าทอม โรบินสันทุบตีเธอหรือเปล่า
แบบนั้น

561
01:09:49,569 --> 01:09:50,569
เธอบอกว่าใช่

562
01:09:51,100 --> 01:09:52,100
เขามี.

563
01:09:53,200 --> 01:09:55,620
ฉันถามว่าเขาจะเอาเปรียบเธอหรือไม่

564
01:09:56,460 --> 01:09:57,860
เธอบอกว่าใช่ เขาทำ

565
01:10:00,160 --> 01:10:01,440
นั่นคือทั้งหมดที่มีไป

566
01:10:04,300 --> 01:10:05,300
ขอบคุณ

567
01:10:08,400 --> 01:10:10,600
มีใครโทรหาหมอบ้างไหมครับ?

568
01:10:12,140 --> 01:10:13,400
ไม่ครับ. ทำไมไม่?

569
01:10:14,840 --> 01:10:16,540
ฉันก็ไม่คิดว่าจำเป็น

570
01:10:17,120 --> 01:10:19,080
เธอถูกทุบตีได้ค่อนข้างดี

571
01:10:19,980 --> 01:10:21,240
มีบางอย่างเกิดขึ้นอย่างแน่นอน มันชัดเจน

572
01:10:24,040 --> 01:10:26,600
ตอนนี้นายอำเภอ คุณบอกว่าเธอเป็น
ทุบตีอย่างรุนแรง

573
01:10:27,960 --> 01:10:28,960
ในทางใด?

574
01:10:29,560 --> 01:10:31,200
เธอถูกทุบตีรอบศีรษะ

575
01:10:32,160 --> 01:10:35,000
มีรอยฟกช้ำมาที่เธอแล้ว
แขน

576
01:10:35,280 --> 01:10:37,280
เธอเริ่มมีตาสีดำ

577
01:10:38,600 --> 01:10:39,600
ตาไหน?

578
01:10:40,480 --> 01:10:41,480
มาดูกัน.

579
01:10:41,900 --> 01:10:42,900
มันเป็นทางซ้ายของเธอ

580
01:10:45,200 --> 01:10:46,760
เมื่อกี้คือว่า เอ่อ...

581
01:10:48,390 --> 01:10:52,550
เธอหันซ้ายเข้าหาคุณหรือมองไปทางซ้าย
ในแบบที่คุณเป็น?

582
01:10:53,670 --> 01:10:57,070
โอ้ ใช่แล้ว พวกเขาจะทำให้เป็นเธอ
ตาขวา

583
01:10:58,490 --> 01:11:01,330
มันเป็นตาขวาของเธอ คุณฟินช์ ตอนนี้ฉันแล้ว
จำไว้

584
01:11:01,950 --> 01:11:04,750
เธอถูกทุบตีที่ด้านนั้นของเธอ
ใบหน้า

585
01:11:10,990 --> 01:11:12,550
ฝ่ายไหนอีกแล้วเฮค?

586
01:11:13,550 --> 01:11:14,550
ด้านขวาของคุณ

587
01:11:16,750 --> 01:11:18,230
เธอมีรอยฟกช้ำที่แขนของเธอ

588
01:11:19,670 --> 01:11:24,470
เธอโชว์คอของเธอให้ฉันดู มี
รอยนิ้วที่ชัดเจนบนหลอดอาหารของเธอ

589
01:11:26,710 --> 01:11:33,510
อยู่รอบคอของเธอที่ด้านหลัง
เธอ

590
01:11:33,510 --> 01:11:34,510
คอ?

591
01:11:35,810 --> 01:11:37,430
ฉันจะบอกว่าพวกเขาอยู่รอบ ๆ

592
01:11:59,400 --> 01:12:02,120
คุณฟังดูซีดเซียวและเย็นเกินไปเช่นกัน
ยากแต่ก็ยากเกินไปพระเจ้า

593
01:12:02,540 --> 01:12:03,720
ฉันทำ. กรุณานั่งลง

594
01:12:08,240 --> 01:12:14,040
เอาล่ะ คุณอีเวลล์ ช่วยบอกเราหน่อยได้ไหม
ในคำพูดของคุณเองว่าเกิดอะไรขึ้น

595
01:12:14,040 --> 01:12:15,040
21 สิงหาคม?

596
01:12:16,320 --> 01:12:21,280
คือคืนนั้นผมมาจาก
ไม้ที่มีไฟลุกอยู่มากมายและฉัน

597
01:12:21,280 --> 01:12:23,440
ได้ยิน Mayella กรีดร้องเมื่อฉันไปถึง
รั้ว

598
01:12:24,260 --> 01:12:28,320
ดังนั้นฉันจึงทิ้งจุดไฟของฉันและฉันก็วิ่งไป
เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ฉันก็วิ่งเข้าไปชน

599
01:12:28,320 --> 01:12:29,320
รั้ว

600
01:12:29,770 --> 01:12:35,910
แต่เมื่อมันหลวมฉันก็วิ่งขึ้นไปที่
หน้าต่างและฉันเห็นเขากับมาเยลลาของฉัน

601
01:12:41,790 --> 01:12:44,730
คุณทำอะไรหลังจากเห็น.
จำเลย?

602
01:12:45,570 --> 01:12:49,210
ฉันวิ่งไปรอบๆ บ้านเพื่อพยายามจะเข้าไป
แต่เขาวิ่งผ่านประตูหน้าไปแล้ว

603
01:12:49,210 --> 01:12:50,210
ข้างหน้าฉัน

604
01:12:50,850 --> 01:12:52,930
แต่ฉันเห็นแล้วว่าเป็นใคร เอาล่ะ

605
01:12:54,110 --> 01:12:55,350
ฉันเห็นเขา.

606
01:12:59,850 --> 01:13:03,950
ในบ้านแล้วบอกฉันว่าฉันกำลังนอนอยู่
จุดบนพื้น

607
01:13:06,410 --> 01:13:08,750
และฉันก็วิ่งไปหามิสเตอร์เทตอย่างรวดเร็วพอๆ กับฉัน
ได้

608
01:13:10,150 --> 01:13:13,430
ขอบคุณคุณอีเวลล์

609
01:13:22,590 --> 01:13:27,210
คุณจะรังเกียจไหมถ้าฉันขอถามคุณสักหน่อย
คำถามคุณอีเวลล์?

610
01:13:27,900 --> 01:13:29,460
ไม่ครับ. นั่นหมายถึงการแสดง

611
01:13:35,000 --> 01:13:37,720
ผู้คนต่างวิ่งกันมาก
กลางคืน

612
01:13:38,460 --> 01:13:43,920
มาดูกันตอนนี้ คุณบอกว่าคุณวิ่งไปหา
บ้านคุณวิ่งไปที่หน้าต่างคุณ

613
01:13:43,920 --> 01:13:47,000
ข้างในคุณวิ่งมาหาฉันคุณรู้ไหมว่าคุณวิ่ง
เพื่อค้นหา

614
01:13:47,520 --> 01:13:51,620
ในระหว่างการวิ่งทั้งหมดนี้คุณวิ่งหรือเปล่า
เพื่อจุด?

615
01:13:52,060 --> 01:13:54,560
ไม่จำเป็นต้อง ฉันเห็นคุณทำเสร็จแล้ว
มัน.

616
01:13:57,710 --> 01:14:02,110
เอาล่ะ คุณอีเวลล์ คุณคงเคยได้ยินเรื่อง
คำให้การของนายอำเภอ คุณเห็นด้วยกับ

617
01:14:02,110 --> 01:14:03,390
คำอธิบายอาการบาดเจ็บของมาเยลล่า?

618
01:14:04,090 --> 01:14:06,710
ฉันเห็นด้วยกับทุกสิ่งที่นายเทตพูด

619
01:14:07,770 --> 01:14:09,330
ดวงตาของเธอดำคล้ำ

620
01:14:09,730 --> 01:14:11,530
เธอถูกทุบตีอย่างรุนแรง

621
01:14:11,810 --> 01:14:12,810
ตีกันแรงเลย

622
01:14:15,710 --> 01:14:20,990
เอาล่ะ คุณอีเวลล์ คุณได้ไหม เอ่อ... คุณได้ไหม
อ่านและเขียน?

623
01:14:23,470 --> 01:14:24,349
ใช่ครับ คุณ...

624
01:14:24,350 --> 01:14:26,290
ฟินช์ ฉันอ่านและเขียนได้

625
01:14:30,719 --> 01:14:35,420
ดี. และคุณจะเขียนชื่อของคุณ,
ได้โปรด ตรงนั้น

626
01:14:36,360 --> 01:14:37,360
แสดงให้เราเห็น

627
01:15:13,430 --> 01:15:15,070
เกี่ยวอะไรกับผู้พิพากษา?

628
01:15:15,830 --> 01:15:17,250
ฉันเป็นคนที่เกรงกลัวพระเจ้า

629
01:15:17,630 --> 01:15:21,130
แอตติคัส พินช์ นั่นเขาพยายามจะรับ
ข้อได้เปรียบของฉัน คุณต้องดู

630
01:15:21,130 --> 01:15:23,470
ทนายความเจ้าเล่ห์อย่างแอตติคัส พินช์
เงียบ.

631
01:15:23,790 --> 01:15:24,790
เงียบครับท่าน

632
01:15:25,630 --> 01:15:27,730
บัดนี้พยานอาจนั่งลงได้

633
01:15:53,350 --> 01:15:54,430
กรุณาวางมือบนพระคัมภีร์ด้วย

634
01:15:57,410 --> 01:15:59,450
ถ้าคุณไม่สาบานที่จะพูดความจริง
ความจริงทั้งหมดและไม่มีอะไรนอกจาก

635
01:15:59,450 --> 01:16:00,450
ความจริงจงพูดกับพระเจ้าเถิด

636
01:16:02,090 --> 01:16:03,090
กรุณานั่งลง

637
01:16:08,010 --> 01:16:14,690
เอาล่ะ เมเยลลา สมมติว่าคุณบอกเราตรงๆ
เกิดอะไรขึ้น

638
01:16:14,810 --> 01:16:15,810
ฮะ?

639
01:16:17,690 --> 01:16:18,690
วิลสัน.

640
01:16:20,750 --> 01:16:21,750
ท่าน.

641
01:16:23,470 --> 01:16:26,870
ฉันกำลังนั่งอยู่ที่ระเบียงและเขาก็มา
พร้อม

642
01:16:30,190 --> 01:16:32,930
มีเชือกกะลาเก่าๆ อยู่ในนั้น
ลาน

643
01:16:35,090 --> 01:16:41,430
และฉันก็บอกว่าคุณเข้ามาที่นี่เด็กน้อยและ
ทำลายเชือกกะนี้แล้วฉันจะให้

644
01:16:41,430 --> 01:16:42,430
นิกเกิล

645
01:16:44,050 --> 01:16:48,910
ดังนั้นเขาจึงเข้ามาในสนามแล้วฉันก็เข้าไป
บ้านไปเอานิกเกิลให้เขา

646
01:16:50,910 --> 01:16:52,230
และฉันก็หันกลับไปและ...

647
01:16:52,470 --> 01:16:53,910
และเพราะฉันรู้ว่าเขากำลังทำอะไรกับฉัน

648
01:16:56,190 --> 01:17:02,310
และฉันก็ต่อสู้และตะโกน แต่เขาก็มีฉัน
คล้องคอแล้วเขาก็ตีฉันอีก

649
01:17:02,310 --> 01:17:03,350
และอีกครั้ง

650
01:17:06,410 --> 01:17:12,430
และสิ่งต่อไปที่ฉันรู้ พ่ออยู่ในนั้น
ห้องกำลังยืนอยู่เหนือฉันและตะโกน

651
01:17:22,000 --> 01:17:23,000
พยานหลักฐานของคุณ

652
01:17:27,220 --> 01:17:32,580
เอาล่ะ คุณเนย์เลอร์ พ่อของคุณสบายดีไหม
คุณ?

653
01:17:33,560 --> 01:17:36,640
ฉันหมายถึงว่าเขาเข้ากันได้ง่ายไหม?

654
01:17:39,020 --> 01:17:40,140
ยอมตายได้.

655
01:17:40,480 --> 01:17:41,940
ยกเว้นตอนที่เขาดื่ม

656
01:17:45,340 --> 01:17:48,560
เวลาเขาโมโหเขาเคยทุบตีคุณมั้ย?

657
01:17:55,820 --> 01:17:58,580
อุ้งเท้าของฉันไม่เคยสัมผัสผมบนหัวของฉัน
ในชีวิตของฉัน

658
01:18:03,840 --> 01:18:09,040
คุณบอกว่าคุณขอให้ทอมเข้ามา
และสับเป็น... มันคืออะไร?

659
01:18:10,680 --> 01:18:11,720
ชิเฟโร

660
01:18:12,780 --> 01:18:17,840
นั่นเป็นครั้งแรกที่คุณเคย
ชวนเข้ารั้วเหรอ?

661
01:18:18,500 --> 01:18:19,500
ใช่.

662
01:18:21,600 --> 01:18:24,920
ไม่เคยขอให้เขาเข้ามาเลยเหรอ?
รั้วมาก่อนเหรอ?

663
01:18:34,030 --> 01:18:35,270
คุณจำโอกาสอื่น ๆ ได้ไหม?

664
01:18:35,850 --> 01:18:36,850
ไม่

665
01:18:38,710 --> 01:18:45,470
คุณบอกว่าเขาจับฉัน เขาบีบคอฉัน และ
เขาเอาเปรียบฉัน ใช่มั้ย?

666
01:18:50,330 --> 01:18:52,710
คุณจำได้ไหมว่าเขาทุบตีคุณเกี่ยวกับ
ใบหน้า?

667
01:18:54,710 --> 01:18:55,710
ไม่

668
01:18:56,590 --> 01:19:02,010
ฉันจำไม่ได้ว่าเขาตีฉันหรือเปล่า

669
01:19:22,530 --> 01:19:23,530
แน่นอนที่สุดจะ

670
01:19:23,850 --> 01:19:24,850
นั่งอยู่ตรงนั้น..

671
01:19:28,150 --> 01:19:29,390
ทอม คุณจะยืนขึ้นได้ไหม?

672
01:19:31,090 --> 01:19:33,410
ให้นางสาวญาญ่าได้ลุคยาวๆ กันจ้า
ที่คุณ

673
01:19:57,900 --> 01:19:59,540
ช่วยจับมันทางซ้ายหน่อยได้ไหม
มือ?

674
01:20:00,200 --> 01:20:01,220
ฉันทำไม่ได้ครับ

675
01:20:01,920 --> 01:20:02,960
ทำไมคุณไม่สามารถ?

676
01:20:03,720 --> 01:20:05,800
ฉันไม่สามารถใช้มือซ้ายได้เลย

677
01:20:07,140 --> 01:20:10,280
ฉันโดนมันติดอยู่ในผ้าฝ้ายเมื่อฉัน
อายุ 12 ปี

678
01:20:11,200 --> 01:20:13,240
กล้ามเนื้อของฉันถูกฉีกออกทั้งหมด

679
01:20:31,340 --> 01:20:33,360
นี่คือคนที่ข่มขืนคุณใช่ไหม?

680
01:20:35,480 --> 01:20:36,660
มันก็เป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน

681
01:20:38,560 --> 01:20:39,560
ยังไง?

682
01:20:43,040 --> 01:20:44,700
ฉันไม่รู้วิธี

683
01:20:45,340 --> 01:20:46,460
เขาทำมัน.

684
01:20:47,000 --> 01:20:48,520
เขาเพิ่งทำมัน

685
01:20:48,980 --> 01:20:55,800
คุณเป็นพยานว่าเขาสำลักคุณ
และเขาก็ทุบตีคุณ

686
01:20:57,290 --> 01:21:03,250
คุณไม่ได้บอกว่าเขาแอบไปข้างหลัง
คุณและทำให้คุณเย็นชา แต่นั่น

687
01:21:03,250 --> 01:21:07,550
คุณหันกลับมาและเขาก็อยู่ตรงนั้น

688
01:21:09,810 --> 01:21:12,110
คุณต้องการบอกเราว่าอะไรจริงๆ
เกิดขึ้นเหรอ?

689
01:21:13,510 --> 01:21:16,910
ฉันมีบางอย่างจะพูด

690
01:22:32,620 --> 01:22:33,620
พักผ่อน.

691
01:23:05,320 --> 01:23:06,320
ไปกันเถอะ เทพบุตร

692
01:23:06,680 --> 01:23:07,080
เป็น

693
01:23:07,080 --> 01:23:21,800
คุณ

694
01:23:21,800 --> 01:23:25,980
รู้จักกับ Mayella Violet Ewell ไหม?

695
01:23:26,880 --> 01:23:27,880
ครับท่าน.

696
01:23:28,100 --> 01:23:31,180
ฉันต้องผ่านสถานที่ของเธอเข้าไปและ
จากสนามทุกวัน

697
01:23:32,600 --> 01:23:34,260
มีทางอื่นไหมที่จะไป?

698
01:23:35,500 --> 01:23:36,500
ไม่ครับ.

699
01:23:36,720 --> 01:23:37,720
ไม่มีที่ฉันรู้

700
01:23:38,840 --> 01:23:40,500
แล้วเธอเคยคุยกับคุณบ้างไหม?

701
01:23:41,300 --> 01:23:42,360
ทำไมครับท่าน

702
01:23:43,680 --> 01:23:45,420
ฉันจะสวมหมวกเมื่อเดินผ่าน

703
01:23:47,100 --> 01:23:52,540
และวันหนึ่งเธอขอให้ฉันเข้าไปข้างใน
รั้วและพังต้นโอ๊กที่ชิฟเฟอร์

704
01:23:52,540 --> 01:23:53,540
ตก

705
01:23:53,860 --> 01:23:56,000
เธอให้ขวานมาให้ฉัน แล้วฉันก็หักมันทิ้ง
ขึ้น

706
01:23:57,140 --> 01:24:01,020
แล้วเธอก็พูดว่า ฉันคิดว่าฉันจะต้องทำ
ให้นิกเกิลคุณใช่ไหม?

707
01:24:01,420 --> 01:24:03,400
และฉันก็บอกว่า ไม่ครับ ไม่มีเลย
ค่าใช้จ่าย

708
01:24:08,750 --> 01:24:10,390
กลาโหม นั่นเป็นวิธีเมื่อฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว

709
01:24:11,570 --> 01:24:13,050
กว่าปีที่แล้ว.

710
01:24:14,010 --> 01:24:16,150
แล้วคุณเคยไปที่นั่นอีกหรือเปล่า?

711
01:24:19,950 --> 01:24:20,950
ครับท่าน.

712
01:24:22,210 --> 01:24:23,210
เมื่อไร?

713
01:24:26,250 --> 01:24:28,870
คือผมไปหลายครั้งแล้ว

714
01:24:30,050 --> 01:24:34,650
ดูเหมือนทุกครั้งที่ฉันเดินผ่าน
ที่นั่นเธอคงมีบางอย่างเล็กน้อย

715
01:24:34,650 --> 01:24:35,589
ฉันจะทำอย่างไร

716
01:24:35,590 --> 01:24:37,930
สับจุดไฟและเติมน้ำสำหรับ

717
01:24:52,300 --> 01:24:54,900
เมื่อช่วงเย็นของวันที่ 21 สิงหาคมที่ผ่านมา
ปี

718
01:25:03,240 --> 01:25:08,420
คุณฟินช์ ฉันกำลังกลับบ้านตามปกติ
เย็นวันนั้น

719
01:25:10,840 --> 01:25:16,820
เมื่อฉันผ่านสถานที่เทศกาลคริสต์มาสคุณหญิง
มาเยลลาอยู่ที่ระเบียงอย่างที่เธอพูด

720
01:25:16,820 --> 01:25:17,820
เป็น

721
01:25:18,420 --> 01:25:21,420
และเธอก็บอกให้ฉันไปที่นั่นและ
ช่วยเธอสักครู่

722
01:25:23,210 --> 01:25:28,010
ฉันเข้าไปในรั้วแล้วมองดู
เพื่อจุดไฟในการทำงาน

723
01:25:28,890 --> 01:25:30,210
แต่ฉันไม่เห็นใครเลย

724
01:25:32,370 --> 01:25:36,990
แล้วนางก็บอกให้เข้าบ้าน..
เธอมีประตูและจำเป็นต้องซ่อมแซม

725
01:25:38,510 --> 01:25:40,130
ฉันจึงเดินตามเธอเข้าไปข้างใน

726
01:25:40,730 --> 01:25:44,310
ฉันมองไปที่ประตูก็พบว่าทุกอย่าง
ถูกต้อง

727
01:25:46,250 --> 01:25:47,590
และเธอก็ปิดประตู

728
01:25:50,160 --> 01:25:53,920
ตลอดเวลาฉันสงสัยว่าทำไมมันถึงเป็น
เงียบมากเหมือน

729
01:25:56,120 --> 01:25:57,600
แล้วมันก็มาหาฉัน

730
01:25:58,700 --> 01:26:00,740
ไม่ใช่เด็กที่นั่น

731
01:26:01,940 --> 01:26:06,360
และฉันก็พูดว่า คุณเมเยลล่า เธออยู่ไหน
เด็ก ๆ ?

732
01:26:08,440 --> 01:26:11,180
เธอบอกว่าทุกคนไปเอาน้ำแข็ง
ครีม

733
01:26:11,660 --> 01:26:16,260
เธอบอกว่าต้องใช้เวลาหนึ่งปีกว่าจะช่วยชีวิตได้
เจ็ดนิกเกิล แต่เธอก็ทำมัน

734
01:26:16,720 --> 01:26:18,260
และทุกคนก็ไปที่เมือง

735
01:26:21,390 --> 01:26:22,390
เมื่อกี้คุณพูดอะไร?

736
01:26:23,830 --> 01:26:30,570
โอ้ ฉันพูดประมาณว่า ทำไมล่ะคุณหนู
เมเยลล่า ถูกต้องแล้ว

737
01:26:30,570 --> 01:26:32,090
อย่างดี ปฏิบัติต่อเขา

738
01:26:33,330 --> 01:26:34,570
เธอบอกว่าคุณคิดอย่างนั้นเหรอ?

739
01:26:35,950 --> 01:26:40,830
ฉันบอกว่าฉันไปดีกว่า ฉัน
ไม่สามารถทำอะไรเพื่อมันได้

740
01:26:41,110 --> 01:26:42,630
และเธอก็พูดว่า โอ้ ใช่ ฉันทำได้

741
01:26:43,750 --> 01:26:44,970
และฉันถามเธอว่าอะไร?

742
01:26:47,130 --> 01:26:53,390
และเธอบอกให้เหยียบเก้าอี้เท่านั้น
ตรงนั้นแล้วเอากล่องนั้นลงไปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

743
01:26:53,390 --> 01:26:54,390
ด้านบนของชิเฟโร

744
01:26:57,090 --> 01:26:59,650
ฉันจึงทำตามที่เธอบอก

745
01:27:00,390 --> 01:27:01,570
และฉันก็ไปถึง

746
01:27:03,570 --> 01:27:08,510
และสิ่งต่อไปที่ฉันรู้เธอก็คว้า
ฉันรอบขา

747
01:27:15,310 --> 01:27:19,230
เธอทำให้ฉันกลัวมาก ฉันจึงกระโดดลงไปและ
พลิกเก้าอี้

748
01:27:19,850 --> 01:27:21,010
นั่นคือสิ่งเดียว

749
01:27:22,530 --> 01:27:26,930
มีเพียงเฟอร์นิเจอร์รบกวนในห้องเท่านั้น
คุณฟินช์. ฉันสาบานเมื่อฉันจากไป

750
01:27:30,470 --> 01:27:32,970
และเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่คุณหันมา
นั่งเก้าอี้เหรอ?

751
01:27:47,950 --> 01:27:49,810
คุณสาบานว่าจะบอกความจริงทั้งหมด

752
01:27:51,530 --> 01:27:52,530
คุณจะทำมันไหม?

753
01:27:55,830 --> 01:27:57,570
เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น?

754
01:28:19,760 --> 01:28:21,860
เธอเอื้อมมือมาจูบฉันที่
ใบหน้า

755
01:28:23,840 --> 01:28:27,500
เธอบอกว่าเธอไม่เคยจูบผู้ชายที่โตแล้ว
ก่อน

756
01:28:28,560 --> 01:28:30,580
และเธออาจจะจูบฉันด้วย

757
01:28:32,340 --> 01:28:34,180
เธอบอกให้ผมจูบตอบเธอ

758
01:28:36,500 --> 01:28:40,040
และฉันก็พูดว่า คุณมาเยลลา ปล่อยฉันออกไป
ที่นี่

759
01:28:40,560 --> 01:28:41,860
และฉันพยายามวิ่ง

760
01:28:44,540 --> 01:28:47,860
มิสเตอร์ยูลสาปแช่งเธอจากหน้าต่าง

761
01:29:06,600 --> 01:29:07,800
ฉันวิ่งเร็วมาก

762
01:29:08,520 --> 01:29:10,320
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

763
01:29:18,700 --> 01:29:22,460
ทอม คุณข่มขืนเมเยลล่า อีเวลล์หรือเปล่า?

764
01:29:26,440 --> 01:29:28,320
ฉันไม่ได้ครับ

765
01:29:29,680 --> 01:29:31,800
คุณทำร้ายเธอในทางใดทางหนึ่งหรือไม่?

766
01:30:06,090 --> 01:30:09,230
คุณกำลังทำลายเสื้อคลุมของผู้ส่งสินค้า และ
จุดไฟด้วยมือข้างเดียวใช่ไหม?

767
01:30:09,950 --> 01:30:13,410
แรงจนหายใจไม่ออก
ผู้หญิงแล้วเหวี่ยงเธอลงไปกับพื้นเหรอ?

768
01:30:15,110 --> 01:30:17,510
ฉันไม่เคยทำอย่างนั้นครับท่าน แต่คุณเป็น
แข็งแกร่งพอที่จะ

769
01:30:20,050 --> 01:30:21,370
ฉันคิดอย่างนั้นครับท่าน

770
01:30:22,230 --> 01:30:22,670
อย่างไร

771
01:30:22,670 --> 01:30:29,510
มา

772
01:30:29,510 --> 01:30:31,830
คุณเห็นทุกคนกระวนกระวายใจที่จะทำเช่นนั้น
งานบ้านของผู้หญิงเหรอ?

773
01:30:36,520 --> 01:30:39,700
ดูเหมือนเธอไม่มีใครเลย
ช่วยเธอ

774
01:30:40,840 --> 01:30:44,620
อย่างที่ฉันบอก เธอ... กับมิสเตอร์ยูลและ
มีเด็กเจ็ดคนอยู่ที่นั่นเหรอ?

775
01:30:45,340 --> 01:30:48,740
คุณสับและออกกำลังกายทั้งหมดนี้
แห่งความดีจริงๆ นะเจ้าหนู?

776
01:30:50,840 --> 01:30:52,880
ดูเหมือนว่าคุณอาจจะเป็นคนดี

777
01:30:53,480 --> 01:30:55,840
ทำทุกอย่างเพื่อเงินสักบาทเดียว

778
01:30:57,440 --> 01:30:58,440
ครับท่าน.

779
01:30:59,260 --> 01:31:01,380
ฉันรู้สึกเสียใจสำหรับเธอ

780
01:31:01,660 --> 01:31:02,760
เธอดูเหมือน...

781
01:31:19,850 --> 01:31:21,430
คุณรู้สึกเสียใจกับเธอ

782
01:31:22,710 --> 01:31:24,030
ผู้หญิงผิวขาวเหรอ?

783
01:31:26,670 --> 01:31:29,490
คุณรู้สึกเสียใจกับเธอ

784
01:32:03,150 --> 01:32:09,390
ประการแรก กรณีนี้ไม่ควรเกิดขึ้นเลย
ได้มาพิจารณาคดีแล้ว รัฐไม่มี

785
01:32:09,390 --> 01:32:15,950
ได้แสดงหลักฐานทางการแพทย์ออกมาเพียงเล็กน้อย
ว่าอาชญากรรมที่ทอม โรเบิร์ตสันถูกตั้งข้อหา

786
01:32:15,950 --> 01:32:19,230
ที่เคยเกิดขึ้นด้วย

787
01:32:20,490 --> 01:32:27,250
แต่กลับอาศัยคำให้การแทน
ของพยานสองคนซึ่งเป็นพยานหลักฐาน

788
01:32:27,250 --> 01:32:31,470
ไม่เพียงแต่ถูกเรียกว่าจริงจังเท่านั้น
คำถามเกี่ยวกับการสอบข้อเขียน

789
01:32:32,810 --> 01:32:35,990
แต่กลับขัดแย้งกับ.
จำเลย

790
01:32:38,510 --> 01:32:44,330
มีหลักฐานเป็นหลักฐานประกอบ
บ่งชี้ว่ามาเยลลา อีเวลล์ถูกทุบตี

791
01:32:44,330 --> 01:32:50,950
อย่างโหดเหี้ยมโดยคนที่เกือบนำ
โดยเฉพาะ

792
01:32:50,950 --> 01:32:51,950
ด้วยมือซ้ายของเขา

793
01:32:54,390 --> 01:33:00,030
และตอนนี้ทอม โรบินสันก็นั่งตรงหน้าคุณ
ได้สาบานด้วยแต่ความดีเท่านั้น

794
01:33:00,030 --> 01:33:01,350
มือที่เขาครอบครอง

795
01:33:02,700 --> 01:33:03,700
ถูกต้อง

796
01:33:15,540 --> 01:33:22,100
ฉันไม่มีอะไรนอกจากความสงสารในใจ
หัวหน้า

797
01:33:22,100 --> 01:33:23,500
พยานของรัฐ

798
01:33:26,580 --> 01:33:31,680
เธอเป็นเหยื่อของความยากจนอันโหดร้ายและ
ความไม่รู้

799
01:33:38,700 --> 01:33:45,260
ความสงสารของฉันไม่ได้ขยายไปถึงเธอ
เอาชีวิตของผู้ชายมาเป็นเดิมพัน

800
01:33:45,500 --> 01:33:51,060
ซึ่งเธอได้กระทำด้วยความพยายามที่จะได้มา
กำจัดความผิดของเธอเอง

801
01:33:52,560 --> 01:33:58,280
ตอนนี้ฉันบอกว่ารู้สึกผิดสุภาพบุรุษเพราะมัน
เป็นความรู้สึกผิด

802
01:33:58,280 --> 01:34:01,120
นั่นเป็นแรงบันดาลใจให้เธอ

803
01:34:02,980 --> 01:34:04,460
เธอไม่ได้ก่ออาชญากรรม

804
01:34:06,960 --> 01:34:11,660
เธอได้ทำลายความแข็งแกร่งและเวลาเท่านั้น
- รหัสอันทรงเกียรติของสังคมของเรา

805
01:34:13,260 --> 01:34:18,900
รหัสที่รุนแรงมากจนใครก็ตามที่ทำลายมัน
ถูกไล่ล่าจากท่ามกลางพวกเรา ไม่เหมาะสม

806
01:34:18,900 --> 01:34:19,900
อยู่กับ.

807
01:34:19,980 --> 01:34:24,320
เธอจะต้องทำลายหลักฐานของเธอ
ความผิด

808
01:34:26,320 --> 01:34:31,880
แต่หลักฐานของเธอคืออะไร
รุกทอม โรบินสัน?

809
01:34:32,680 --> 01:34:34,480
เป็นมนุษย์

810
01:34:37,840 --> 01:34:40,880
เธอต้องแยกทอม โรบินสันไปจากเธอ

811
01:34:43,760 --> 01:34:49,220
ทอม โรบินสันคอยเตือนเธอทุกวัน
ของสิ่งที่เธอทำ

812
01:34:50,560 --> 01:34:51,820
เมื่อกี้เธอทำอะไรลงไป?

813
01:34:53,960 --> 01:34:55,400
เธอล่อลวงชาวนิโกร

814
01:34:56,120 --> 01:34:58,400
เธอเป็นคนผิวขาว และเธอล่อลวงชาวนิโกร

815
01:35:00,540 --> 01:35:04,040
เธอได้ทำสิ่งที่อยู่ในสังคมของเราคือ
พูดไม่ได้

816
01:35:05,640 --> 01:35:07,080
เธอจูบชายผิวดำคนหนึ่ง

817
01:35:09,070 --> 01:35:14,730
ไม่ใช่ลุงแก่ แต่เป็นหนุ่มเข้มแข็ง
มนุษย์นิโกร.

818
01:35:18,410 --> 01:35:24,750
ไม่มีรหัสใดสำคัญสำหรับเธอก่อนที่เธอจะพัง
แต่มันกลับกระแทกเธอเข้าเต็มๆ

819
01:35:24,750 --> 01:35:25,750
หลังจากนั้น

820
01:35:33,470 --> 01:35:37,650
โดยมีพยานฝ่ายรัฐร่วมกับ
ยกเว้นนายอำเภอมาคอน

821
01:35:38,240 --> 01:35:44,040
ได้นำเสนอตัวเองแก่คุณแล้ว
ท่านสุภาพบุรุษผ่านทางศาลแห่งนี้ใน

822
01:35:44,040 --> 01:35:49,580
ความเชื่อมั่นว่าประจักษ์พยานของพวกเขาจะเป็นเช่นนั้น
ไม่ต้องสงสัยเลย

823
01:35:51,380 --> 01:35:57,140
มั่นใจว่าสุภาพบุรุษจะไป
พร้อมทั้งสันนิษฐานว่า

824
01:35:57,280 --> 01:36:04,080
สมมติฐานที่ชั่วร้ายว่าพวกนิโกรทั้งหมด
โกหก

825
01:36:05,200 --> 01:36:07,600
โดยพื้นฐานแล้วพวกนิโกรทั้งหมดนั้นผิดศีลธรรม
สิ่งมีชีวิต

826
01:36:08,280 --> 01:36:12,320
ผู้ชายนิโกรทุกคนไม่ควรไว้ใจ
รอบตัวผู้หญิงของเรา

827
01:36:15,780 --> 01:36:20,200
สมมติฐานที่ใคร ๆ ก็เชื่อมโยงด้วย
จิตใจที่มีความสามารถของพวกเขา

828
01:36:21,220 --> 01:36:25,420
และซึ่งอยู่ในตัวมันเองสุภาพบุรุษก
โกหก

829
01:36:28,460 --> 01:36:31,500
ซึ่งฉันไม่จำเป็นต้องชี้ให้คุณเห็น

830
01:36:42,350 --> 01:36:49,110
พวกนิโกรผู้ถ่อมตัวและน่านับถือซึ่งมีอยู่
ความใจเย็นที่ไม่บรรเทาลง

831
01:36:49,110 --> 01:36:56,090
รู้สึกสงสารผู้หญิงผิวขาวก็ต้องทำ
ทรงกล่าวถ้อยคำของพระองค์ต่อคนสองคน

832
01:36:56,090 --> 01:36:57,210
คนผิวขาว

833
01:37:03,130 --> 01:37:10,010
จำเลยจึงไม่มีความผิดแต่
ใครบางคนในห้องพิจารณาคดีนี้คือ

834
01:37:12,520 --> 01:37:18,860
ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย ในประเทศนี้ของเรา
ศาล

835
01:37:18,860 --> 01:37:21,100
เป็นผู้ปรับระดับที่ยอดเยี่ยม

836
01:37:21,440 --> 01:37:27,460
ในราชสำนักของเรา มนุษย์ทุกคนถูกสร้างขึ้น

837
01:37:27,460 --> 01:37:29,080
เท่ากัน

838
01:37:31,320 --> 01:37:37,660
ฉันไม่ใช่นักอุดมคติที่จะเชื่ออย่างมั่นคงในเรื่องนี้
ความสมบูรณ์ของศาลและคณะลูกขุนของเรา

839
01:37:37,660 --> 01:37:38,660
ระบบ

840
01:37:38,800 --> 01:37:42,440
นั่นไม่เหมาะสำหรับฉัน นั่นคือการดำรงชีวิต
ความเป็นจริงในการทำงาน

841
01:37:47,340 --> 01:37:53,700
ฉันมั่นใจว่าสุภาพบุรุษคุณจะ
ทบทวนโดยไม่ต้อง

842
01:37:53,700 --> 01:37:58,600
รักหลักฐานที่คุณมี
ได้ยิน

843
01:37:58,660 --> 01:38:05,640
มาตัดสินใจและฟื้นฟูชายคนนี้

844
01:38:05,640 --> 01:38:06,640
กับครอบครัวของเขา

845
01:39:13,680 --> 01:39:15,400
นานแค่ไหนแล้วที่คณะลูกขุนออกมาแล้ว
สาธุคุณ?

846
01:39:16,780 --> 01:39:17,800
มาดูกัน.

847
01:39:19,560 --> 01:39:21,080
ตอนนี้เกือบสองชั่วโมงแล้ว

848
01:39:23,420 --> 01:39:25,440
ฉันคิดว่านั่นเป็นสัญญาณที่ดีอย่างยิ่ง

849
01:39:26,420 --> 01:39:27,420
ใช่ไหม?

850
01:40:36,639 --> 01:40:39,880
ท่านสุภาพบุรุษคณะลูกขุน คุณถึงแล้ว
คำตัดสิน?

851
01:40:40,380 --> 01:40:41,880
เรามีแล้ว ท่านผู้มีเกียรติ

852
01:40:47,630 --> 01:40:50,090
จำเลยโปรดลุกขึ้นเผชิญหน้า
คณะลูกขุน

853
01:40:58,510 --> 01:40:59,750
คำตัดสินของคุณคืออะไร?

854
01:41:00,970 --> 01:41:03,590
เราพบว่าจำเลยมีความผิดตามข้อกล่าวหา

855
01:41:25,800 --> 01:41:26,800
ถูกไล่ออก

856
01:41:32,020 --> 01:41:33,120
ศาลเลื่อน.

857
01:41:45,180 --> 01:41:48,960
ฉันจะไปหาเฮเลนก่อน
พรุ่งนี้เช้า ฉันบอกเธอแล้วว่าอย่าเป็น

858
01:41:48,960 --> 01:41:50,660
ผิดหวัง. เราคงจะสูญเสียสิ่งนี้ไป
หนึ่ง

859
01:42:56,650 --> 01:42:57,650
นางสาวฌอง หลุยส์?

860
01:42:59,790 --> 01:43:01,470
คุณฌอง หลุยส์ ยืนขึ้น

861
01:43:06,370 --> 01:43:07,850
การจากไปของพ่อคุณ.

862
01:43:37,390 --> 01:43:38,390
แอตติคัส?

863
01:43:43,890 --> 01:43:46,270
ฉัน... ฉันขอโทษ แอตติคัส

864
01:43:46,850 --> 01:43:47,910
ขอบคุณมาร์ตี้

865
01:43:58,110 --> 01:43:59,650
แอตติคัส ขอพบคุณสักครู่ได้ไหม?

866
01:44:02,950 --> 01:44:04,130
คุณจะขอโทษฉันไหม?

867
01:44:32,780 --> 01:44:33,780
ใช่ครับคุณผู้หญิง

868
01:44:38,040 --> 01:44:42,720
ฉันไม่รู้ว่ามันจะช่วยได้ไหม แต่... ฉัน
อยากจะพูดสิ่งนี้กับคุณ

869
01:44:47,760 --> 01:44:54,620
มีผู้ชายบางคนในโลกนี้ที่...
ผู้ซึ่งเกิดมาเพื่อทำงานอันไม่พึงประสงค์ของเรา

870
01:44:54,620 --> 01:44:55,620
สำหรับเรา

871
01:44:59,700 --> 01:45:01,160
พ่อของคุณคือหนึ่งในนั้น

872
01:45:34,060 --> 01:45:35,060
เกิดอะไรขึ้นแอตติคัส?

873
01:45:39,000 --> 01:45:40,700
ทอม โรบินสัน เสียชีวิตแล้ว

874
01:45:51,240 --> 01:45:56,740
พวกเขากำลังพาเขาไปที่แอบบอตส์วิลล์เพื่อ
การเก็บรักษา

875
01:45:57,860 --> 01:45:59,720
ทอมหลุดและวิ่งหนี

876
01:46:01,820 --> 01:46:03,180
รอง...

877
01:46:04,880 --> 01:46:07,400
ร้องเรียกให้หยุดเขา

878
01:46:07,720 --> 01:46:09,140
ทอมไม่หยุด

879
01:46:11,300 --> 01:46:13,180
เขายิงใส่เขาเพื่อทำให้บาดเจ็บ

880
01:46:14,120 --> 01:46:15,400
และพลาดเป้าหมายของเขา

881
01:46:25,860 --> 01:46:32,800
ท่านรองบอกว่า...ทอมเพิ่งวิ่งไป

882
01:46:32,800 --> 01:46:33,840
เหมือนคนบ้า

883
01:46:44,720 --> 01:46:48,440
สิ่งสุดท้ายที่ฉันบอกเขาก็คืออย่าให้แพ้
ใจที่เราจะขออุทธรณ์

884
01:46:58,380 --> 01:46:59,920
เรามีโอกาสที่ดีเช่นนี้

885
01:47:05,300 --> 01:47:07,540
เรามีโอกาสที่ดีมากกว่า

886
01:47:23,760 --> 01:47:24,760
ออกไปบอกครอบครัวของเขา

887
01:47:26,880 --> 01:47:28,460
คุณดูแลเด็กๆ มาร์ตี้

888
01:47:35,240 --> 01:47:36,240
แอตติคัส?

889
01:47:36,460 --> 01:47:37,760
คุณอยากให้ฉันไปกับคุณไหม?

890
01:47:38,080 --> 01:47:39,080
ไม่นะลูกชาย

891
01:47:39,100 --> 01:47:40,540
คุณควรออกไปที่นั่นคนเดียวดีกว่า

892
01:47:41,800 --> 01:47:42,800
แอตติคัส?

893
01:48:14,220 --> 01:48:16,900
สวัสดีคุณฟินช์ ฉันชื่อสเปนซ์ ของทอม
พ่อ

894
01:48:18,460 --> 01:48:19,460
สวัสดีสเปนซ์

895
01:48:22,860 --> 01:48:23,900
เฮเลนอยู่ที่นี่เหรอ?

896
01:48:24,160 --> 01:48:27,180
ครับท่าน. เธออยู่ข้างในนอนลง
พยายามจะนอนสักหน่อย

897
01:48:27,920 --> 01:48:31,580
เรากำลังพูดถึงเรื่องการอุทธรณ์ คุณ...
ฟินช์ คิดว่าจะนานแค่ไหน.

898
01:48:31,580 --> 01:48:32,580
เอาไหม?

899
01:48:34,740 --> 01:48:39,440
คุณสเปนซ์ จะไม่มีอีกแล้ว
อุทธรณ์

900
01:48:41,620 --> 01:48:42,620
ไม่ใช่ตอนนี้

901
01:48:43,880 --> 01:48:44,880
ทอมมี่ทำ

902
01:49:25,620 --> 01:49:26,620
เด็กผู้ชาย.

903
01:49:28,800 --> 01:49:32,040
เข้าไปข้างในแล้วบอกแอตติคัส ฟินช์ที่ฉันพูด
ออกมาที่นี่

904
01:49:33,940 --> 01:49:35,000
ไปเถอะเด็กน้อย

905
01:51:13,770 --> 01:51:16,190
ภายในเดือนตุลาคม สิ่งต่างๆ ก็คลี่คลายลง
อีกครั้ง

906
01:51:18,050 --> 01:51:22,470
ฉันยังคงมองหาบูทุกครั้งที่ไป
ข้างแรดลีย์เพลส

907
01:51:26,330 --> 01:51:29,510
คืนนี้จิตใจของฉันเต็มไปด้วย
วันฮาโลวีน

908
01:51:30,630 --> 01:51:34,530
จะต้องมีการประกวดตัวแทน
สินค้าเกษตรของอำเภอเรา

909
01:51:35,770 --> 01:51:37,290
ฉันจะต้องเป็นแฮม

910
01:51:39,670 --> 01:51:42,570
จิมบอกว่าเขาจะพาฉันไปที่
หอประชุมของโรงเรียน

911
01:51:44,750 --> 01:51:48,130
จึงเริ่มต้นการเดินทางที่ยาวที่สุดของเราด้วยกัน

912
01:52:20,360 --> 01:52:21,360
รอเราอยู่

913
01:52:21,800 --> 01:52:23,420
เอาล่ะ ฉันจะมา

914
01:52:25,460 --> 01:52:28,300
แต่ฉันรู้สึกเหมือนคนโง่เดินกลับบ้านเหมือน
นี้

915
01:52:28,560 --> 01:52:30,480
ไม่ใช่ความผิดของฉันที่คุณสูญเสียคุณไป
แต่งตัว

916
01:52:30,780 --> 01:52:33,580
ฉันไม่ได้สูญเสียมัน แค่หามันไม่เจอ

917
01:52:33,960 --> 01:52:34,960
รองเท้าของคุณอยู่ที่ไหน?

918
01:52:35,420 --> 01:52:36,720
หาพวกเขาไม่เจอเช่นกัน

919
01:52:37,780 --> 01:52:39,060
คุณสามารถรับได้พรุ่งนี้

920
01:52:39,320 --> 01:52:40,320
แต่พรุ่งนี้วันอาทิตย์

921
01:52:40,540 --> 01:52:43,040
คุณสามารถให้ภารโรงอนุญาตให้คุณเข้าไปได้
มาเลย

922
01:53:11,500 --> 01:53:14,220
นี่สเกาท์ ให้ฉันถือมันไว้กับคุณ
ก่อนที่คุณจะคอหัก

923
01:53:19,280 --> 01:53:21,080
คุณผู้หญิง คุณไม่จำเป็นต้องจับฉันไว้

924
01:53:23,860 --> 01:53:24,920
เกิดอะไรขึ้น?

925
01:53:25,420 --> 01:53:26,420
เงียบสักครู่นะสเกาท์

926
01:53:35,400 --> 01:53:36,500
คิดว่าฉันได้ยินอะไรบางอย่าง

927
01:54:05,840 --> 01:54:07,880
ก็ไม่เลว ฉันได้ยินมันเมื่อเรา
เดินตาม

928
01:54:09,080 --> 01:54:10,800
เมื่อเราหยุดฉันไม่ได้ยินอีกต่อไป

929
01:54:12,660 --> 01:54:14,940
โอ้ใช่แล้ว ชุดของฉันส่งเสียงกรอบแกรบ

930
01:54:16,320 --> 01:54:17,560
ฮัลโลวีนได้แล้ว

931
01:54:24,980 --> 01:54:26,240
ฉันได้ยินมันแล้ว

932
01:54:27,600 --> 01:54:31,260
ฉันเดาว่ามันคงเป็นแค่เซซิลกับเจค็อบคนเก่า
พยายามทำให้เรากลัว

933
01:55:14,350 --> 01:55:15,410
เลขที่! เลขที่!

934
01:57:28,650 --> 01:57:30,570
คุณไปบอกหมอเรย์โนลด์สให้มา
จบแล้ว ครับท่าน.

935
01:57:32,630 --> 01:57:33,630
คุณสบายดีไหม?

936
01:57:33,770 --> 01:57:34,770
ครับท่าน.

937
01:57:35,030 --> 01:57:36,030
คุณแน่ใจเหรอ?

938
01:57:36,090 --> 01:57:37,090
ครับท่าน.

939
01:57:46,030 --> 01:57:47,110
นายอำเภอเทต ได้โปรด

940
01:57:48,190 --> 01:57:49,990
จิมตายแล้วเหรอ?

941
01:57:50,650 --> 01:57:52,610
ไม่ เขาหมดสติ

942
01:57:53,350 --> 01:57:55,790
เราไม่รู้ว่าเขาเจ็บหนักแค่ไหนจนกระทั่ง
หมอมาที่นี่

943
01:57:56,730 --> 01:57:57,730
ห่า.

944
01:57:57,910 --> 01:57:58,910
แอตติคัสฝรั่งเศส

945
01:57:59,650 --> 01:58:00,990
มีคนตามล่าลูกๆ ของฉัน

946
01:58:04,610 --> 01:58:06,570
เขามีช่วงพักที่ไม่ดีเท่าที่ฉันจะทำได้
บอก

947
01:58:07,390 --> 01:58:09,390
มีคนพยายามจะสะบัดแขนออก

948
01:58:17,210 --> 01:58:18,370
ฉันจะกลับมา แอตติคัส

949
01:58:54,860 --> 01:58:58,280
ล่อนอนอยู่บนพื้นข้างใต้นั้น
ต้นไม้ข้างล่างด้วยมีดทำครัว

950
01:58:58,280 --> 01:58:59,280
ขึ้นมาใต้ซี่โครงของเขา

951
01:59:03,440 --> 01:59:04,840
เขาตายแล้ว คุณฟินช์

952
01:59:26,670 --> 01:59:28,090
เราจะไม่รบกวนเด็กเหล่านี้
อีกต่อไป

953
01:59:30,770 --> 01:59:33,430
คุณสเกาต์ คุณคิดว่าจะบอกได้ไหม
เราเกิดอะไรขึ้น?

954
01:59:35,430 --> 01:59:36,430
ฉันไม่รู้.

955
01:59:37,450 --> 01:59:41,290
จู่ๆ ก็มีคนจับฉันไว้
ทำให้ฉันล้มลงกับพื้น

956
01:59:42,170 --> 01:59:43,410
จิมพบฉันแล้ว

957
01:59:44,410 --> 01:59:47,350
ฉันคิดว่าคุณอีเวลล์จับตัวเขาไปแล้ว
อีกครั้ง

958
01:59:47,610 --> 01:59:48,750
และจิมก็ตะโกน

959
01:59:49,310 --> 01:59:50,870
แล้วมีคนมาจับฉัน

960
01:59:52,050 --> 01:59:53,350
คุณอีเวลล์ ฉันเดานะ

961
01:59:54,550 --> 01:59:55,790
มีคนคว้าเขาไว้

962
01:59:56,829 --> 02:00:00,110
จากนั้นฉันก็ได้ยินเสียงใครบางคนหอบและ
ไอ

963
02:00:04,390 --> 02:00:06,570
แล้วฉันก็เห็นคนอุ้มจิม

964
02:00:07,070 --> 02:00:08,090
แล้วใครล่ะ?

965
02:00:13,310 --> 02:00:15,030
เขามาแล้ว คุณเทต

966
02:00:15,730 --> 02:00:17,150
เขาจะบอกชื่อของเขาให้คุณ

967
02:00:48,800 --> 02:00:50,120
WHO? นางสาวฌอง หลุยส์.

968
02:00:50,840 --> 02:00:52,560
นายอาเธอร์ แรดลีย์.

969
02:00:55,860 --> 02:00:57,700
ฉันเชื่อว่าเขารู้จักคุณแล้ว

970
02:01:08,240 --> 02:01:09,400
เฮคเตอร์ ออกไปด้านหน้ากันเถอะ

971
02:01:22,860 --> 02:01:25,360
คุณอยากจะบอกราตรีสวัสดิ์กับจิมคุณ
อาเธอร์?

972
02:01:48,980 --> 02:01:50,700
คุณสามารถเลี้ยงเขาได้คุณอาเธอร์

973
02:01:51,320 --> 02:01:52,320
เขาหลับแล้ว.

974
02:01:53,290 --> 02:01:54,830
คุณไม่สามารถทำได้ถ้าเขาตื่นอยู่

975
02:01:55,550 --> 02:01:56,550
เขาไม่ยอมให้คุณ

976
02:02:41,130 --> 02:02:42,210
ปล่อยให้เขาแกว่งไปเถอะคุณอาเธอร์

977
02:02:46,970 --> 02:02:53,730
ฉันเดาว่าสิ่งที่ต้องทำ

978
02:02:53,730 --> 02:02:59,350
คือ... พระเจ้าข้า

979
02:03:00,390 --> 02:03:02,130
ฉันคงจะสูญเสียความทรงจำไปแล้ว

980
02:03:04,670 --> 02:03:09,090
ฉันจำไม่ได้ว่าจิมอายุ 12 หรือ
13.

981
02:03:15,120 --> 02:03:18,480
ต้องมาต่อหน้าศาลแขวง

982
02:03:19,940 --> 02:03:25,120
แน่นอนว่ามันเป็นกรณีที่ชัดเจนของ
การป้องกันตนเอง

983
02:03:26,280 --> 02:03:32,980
ฉันจะ เอ่อ... ฉันจะวิ่งลงไปที่
สำนักงาน คุณฟินช์ ใช่ไหม

984
02:03:32,980 --> 02:03:35,760
คิดว่าจิมฆ่าบ็อบ อีเวลล์เหรอ? นั่นคือสิ่งที่
คุณคิดว่า?

985
02:03:38,800 --> 02:03:40,420
ลูกของคุณไม่เคยแทงเขา

986
02:04:00,010 --> 02:04:01,010
บนมีดของเขา

987
02:04:02,350 --> 02:04:03,430
เขาฆ่าตัวตาย

988
02:04:09,130 --> 02:04:10,890
มีชายผิวดำคนหนึ่งตายอย่างไม่มีเหตุผล

989
02:04:12,050 --> 02:04:14,010
ตอนนี้คนที่รับผิดชอบมันเสียชีวิตแล้ว

990
02:04:15,710 --> 02:04:18,490
ให้คนตายฝังคนตายในครั้งนี้
คุณฟินช์.

991
02:04:19,050 --> 02:04:22,950
ฉันไม่เคยได้ยินว่าเทลเลอร์ทำผิดกฎหมาย
เพื่อให้พลเมืองคนใดคนหนึ่งได้พยายามอย่างเต็มที่

992
02:04:22,950 --> 02:04:25,870
ป้องกันไม่ให้เกิดอาชญากรรม
ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาทำอย่างแน่นอน

993
02:04:26,670 --> 02:04:30,530
แต่บางทีคุณอาจจะบอกฉันว่ามันเป็นหน้าที่ของฉันที่จะ
เล่าเรื่องทั้งหมดให้ชาวเมืองฟังไม่ต้องปิดปาก

994
02:04:30,530 --> 02:04:31,530
มันขึ้น

995
02:04:32,110 --> 02:04:33,350
คุณก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

996
02:04:34,690 --> 02:04:39,150
ผู้หญิงทุกคนใน Macomb รวมทั้งฉันด้วย
เมียจะมาเคาะประตูบ้าน

997
02:04:39,150 --> 02:04:40,230
นำเค้กอาหารเทวดามา

998
02:04:41,430 --> 02:04:42,470
ถึงวิธีคิดของฉัน

999
02:04:43,930 --> 02:04:48,850
พาผู้ชายคนหนึ่งที่ทำคุณและสิ่งนี้
เมืองเป็นบริการที่ยิ่งใหญ่และลากเขาไปด้วย

1000
02:04:48,850 --> 02:04:50,810
วิถีทางอันขี้อายของเขาสู่จุดสนใจ

1001
02:04:52,330 --> 02:04:53,670
สำหรับฉันนั่นเป็นบาป

1002
02:04:55,380 --> 02:04:59,540
มันเป็นบาป และฉันก็จะไม่ทำแบบนั้น
บนหัวของฉัน

1003
02:05:01,720 --> 02:05:06,640
ฉันอาจจะไม่มากนะคุณฟินช์ แต่ฉันเป็น
ยังคงเป็นนายอำเภอของ Macomb County

1004
02:05:08,160 --> 02:05:10,640
และบ็อบ อีเวลล์ก็ล้มมีดของเขา

1005
02:05:12,540 --> 02:05:13,540
ราตรีสวัสดิ์ครับท่าน

1006
02:05:53,840 --> 02:05:55,040
นายเทตพูดถูก

1007
02:06:00,880 --> 02:06:07,740
ก็คงประมาณนั้นครับ

1008
02:06:07,740 --> 02:06:10,200
ยิงกระเต็นไม่ใช่เหรอ?

1009
02:06:39,920 --> 02:06:40,920
ขอบคุณอาเธอร์

1010
02:06:49,480 --> 02:06:50,840
ขอบคุณสำหรับลูก ๆ ของฉัน

1011
02:07:07,300 --> 02:07:08,920
เพื่อนบ้านนำอาหารมาพร้อมกับความตาย

1012
02:07:10,160 --> 02:07:14,380
และดอกไม้ก็ป่วยและมีน้อย
สิ่งที่อยู่ระหว่างนั้น

1013
02:07:15,760 --> 02:07:17,180
บูเป็นเพื่อนบ้านของเรา

1014
02:07:18,400 --> 02:07:23,000
เขาให้ตุ๊กตาสบู่แก่เราสองตัว ตัวหนึ่งหัก
ดูและโซ่

1015
02:07:23,740 --> 02:07:28,160
มีดและชีวิตของเรา

1016
02:07:34,020 --> 02:07:36,580
ครั้งหนึ่งแอตติคัสกล่าวว่า...

1017
02:07:36,960 --> 02:07:40,840
คุณไม่เคยรู้จักผู้ชายคนหนึ่งเลยจนกระทั่งคุณ
ยืนอยู่ในรองเท้าของเขาและเดินเข้าไป

1018
02:07:40,840 --> 02:07:41,840
พวกเขา

1019
02:07:47,060 --> 02:07:49,980
แค่ยืนอยู่บนระเบียงแรดลีย์เท่านั้น
พอแล้ว.

1020
02:07:57,740 --> 02:08:00,640
ฤดูร้อนที่เริ่มต้นมานานแล้ว
สิ้นสุดลงแล้ว

1021
02:08:01,340 --> 02:08:03,400
และอีกฤดูร้อนหนึ่งก็เข้ามาแทนที่

1022
02:08:04,280 --> 02:08:05,280
และฤดูใบไม้ร่วง

1023
02:08:06,280 --> 02:08:08,140
และบู แรดลีย์ก็ออกมาแล้ว

1024
02:08:12,720 --> 02:08:19,640
ฉันต้องคิดถึงวันเวลาเหล่านี้หลายครั้ง
ของจิม ดิลล์ และบู แรดลีย์

1025
02:08:19,640 --> 02:08:24,340
และทอม โรบินสันและแอตติคัส

1026
02:08:34,120 --> 02:08:35,980
เขาจะอยู่ในห้องของเจมทั้งคืน

1027
02:08:37,860 --> 02:08:41,640
และเขาจะอยู่ที่นั่นเมื่อเจมตื่น
ในตอนเช้า